ထို…မိုးတစ်ည (18+)
…………………………
#မောင်မောင်ပြာ
အိပ်ယာကနိုးတာနဲ့ရွှေပန်းငွေပန်းရနံ့တွေကမွှေးလွန်းလှသည်။
မေမေဘုရားပန်းတင်ထားတာပဲဖြစ်မည်။မေမေရဲ့ဘုရားရှိခိုးသံကိုလည်းကြားနေရသည်။ဒါပေမယ့် ငုဝါမထချင်သေး။
ဆတ်အိပ်နေချင်သေးသည်။မိုးအေးအေးနဲ့အိပ်ယာထဲ
ကွေးနေချင်သေးသည်။
`ဟဲ့ ငုဝါမထသေးဘူးလား။ဒီကလေးမ
ကျောင်းနောက်ကျတော့မာပဲ´ဟုမေမေလှမ်းပြောမှအိပ်ယာက
လူလဲထပြီးအခန်းအပြင်ထွက်လိုက်သည်။
မေမေက ငုဝါကိုပျူ းကြည့်နေသည်။ပြီးတော့
`ဟာ ဒီဟာမ ကိုယ့်ဟာကိုယ်လည်းပြန်ကြည့်ဦး။
အပျိုဖြစ်နေပြီ ခုထိ ဖင်တုန်းလုံးလုပ်နဲ့ ငါလာရိုက်လိုက်ရ´
လို့ပြောမှ ကိုယ့်ဘာသာငုံ့ကြည့်မိသည်။
အိပ်ချင်မူးတူးဖြစ်နေတာပါဘယ်ရောက်သွားလဲမသိ။
ရှက်လိုက်တာလေ။တော်သေးတာပေါ့ သားမိနှစ်ယောက်ထဲ
နေတဲ့အိမ်မို့လို့။
မေမေကိုဘာမှ ပြန်ပြောမနေတာ့ဘဲအိပ်ခန်းထဲသို့
ပြန်ပြေးဝင်လိုက်မိသည်။အိပ်နေရင်ကျွတ်ကျထားတဲ့
ထဘီက ခြင်ထောင်ခြေရင်းမှာပုံရက်သား။
ရေချိုးခန်းထဲရောက်တော့ တစ်ကိုယ်လုံးချွတ်ချလိုက်ပြီး
အဝတ်တွေကို လျှော်ပုံးထဲထည့်သည်။ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်
အဝတ်ဗလာ ကိုယ်လုံးတီးမြင်ရတိုင်း ငုဝါရင်ဖိုမိသည်။
ဘာကြောင့်ရယ်လို့တော့အတိအကျမပြောတတ်။
ငုဝါရင်ဖိုသည်။ပြီးတော့ ဆပ်ပြာတိုက်ရင်း နို့နှစ်လုံးကို
အပေါ်သို့ပင့်စ ကြည့်သည်။နို့တွေကကြီးလွန်းလို့ ကိုယ့်ဘာသာ
ပြန်ကိုင်ရတာကိုပင်အားရစရာကောင်းလှသည်။
ကလေးအရွယ်ဝတ် အတွင်းခံတွေငုဝါနဲ့မတော်တော့။
အကြီးဆိုဒ်တွေပဲရွေးဝယ်ရသည်။ပြီးတော့ အောက်ခံဘောင်း
ဘီလဲဆိုဒ်ကြီးမှ ငုဝါနဲ့တော်သည်။အမေ ဆို `ညီးလည်းငါနဲ့တူလို့လားမသိ ထွားလိုက်တာအေ´ လို့မကြာခဏပြောတတ်သည်။
စဖုတ်လေးကိုငုံ့ကြည့်သည်။ဆီးစပ်နားမှာ
အမွှေးစိမ်းလေးတွေက အစီအရီ။အခုလို
အမွှေစိမ်းနုနုလေးတွေကို ငုဝါသဘောကျသည်။
ငုဝါသူငယ်ချင်း အထွေးဆိုရင် သူ့အမွှေးတွေက မည်းပြီး
အရှည်ကြီးတွေတဲ့။ခဏခဏ ရိတ်လို့ အမွှေးကြမ်းတွေထွက်လာ
တာလို့ပြောတယ်။ငုဝါတော့ မရိတ်ပေါင် ဒီလိုစိမ်းနုနုလေးကိုပဲ
သဘောကျသည်။အောက်ကိုနည်းနည်းငုံ့ပြီး စဖုတ်လေးကို
အသေအချာကြည့်မိသည်။ပန်းနီရောင် ဖောင်းကြွကြွလေး။
ငုဝါချစ်လိုက်တာလေ။ ဒါပေမယ့် အသက်ကြီးလာရင်
ငုဝါစဖုတ်လေး မဲသွားမှာကိုတော့ စိတ်ပူသည်။
ငုဝါ မေမေ စဖုတ်ကြီးကို မြင်ဖူးသည်။မေမေလည်း ငုဝါလို
အိပ်ရင် ထဘီတခြားလူတစ်ခြားဖြစ်တတ်သည်။ငုဝါနဲ့မတူတာကပေါင်နှစ်လုံးကို ဖြဲကားပြီး အိပ်တတ်ခြင်းဖြစ်သည်။
ငုဝါကတော့ အိပ်ရင်ငြိမ်ငြိမ်လေး အိပ်တတ်သည်။
ဒါကြောင့် မေမေ စဖုတ်ကြီးကို ခဏခဏမြင်ဖူးသည်။
စဖုတ်ကြီးမှာ ငုဝါလက်ဝါးထက်ပင်ကြီးချင်သေးသည်။
ပြီးတော့ မဲတူးပြီးဖောင်းကားနေတာ။ငုဝါလည်း ဒီအမေက
မေးလာတာမို့ အသက်ငယ်သေးပေမယ့် စဖုတ်ကတော့
ငုဝါလက်တစ်ဝါးရှိသည်။ဒါပေမယ့် မေမေလိုတော့
စဖုတ်ကြီး မမဲချင်။အခုလို နီရဲရဲ ဖောင်းကြွကြွလေးပဲလိုချင်သည်။
` သမီး ငုဝါ ရေမြန်မြန်ချိုးစမ်း။ဒီကောင်မလေးကျောင်း
နောက်ကျတော့မှာပဲ´လို့ မေမေလှမ်းအော်မှ ငုဝါအတွေး
လွန်နေမိတာကို သတိရသည်။ကိုယ့်ဘာသာ ရှက်ပြုံး
ကလေးပြုံးမိပြီး ရေအမြန်ချိုးရတော့သည်။
`ငုဝါမ ကြာလိုက်တာ´လို့အိမ်ရှေ့ခန်းမှာထိုင်စောင့်ရင်း
မျက်စောင်းထိုး နေတဲ့ အထွေးလက်ကို စွဲပြီးငုဝါတို့
ကျောင်းအမှီခြေကုန်သုတ်ရပါတော့သည်။
ဇွန်လသည် မိုးဖြိုင်ဖြိုင်ကျ တဲ့လဟုဆိုတဲ့အတိုင်း
မိုးက ရွာလွန်း သည်းလွန်းလှသည်။ညက စိတ်တိုင်းကျ
ရွာချထားတဲ့မိုးကြောင့် လမ်းတစ်လျှောက် စိုစွတ်နေသည်။
သစ်ပင် သစ်ရွက်တို့သည်လည်း သူတို့ကိုယ်ပေါ်က
မိုးရေးစက်တွေကို ခါချ ပြီး စိမ်းစို လဲမှုန်နေတော့သည်။
ငုဝါတို့ကျောင်းသွားချိန် မိုးတိတ်နေလို့တော်သေးသည်။
ကျောင်းအဝင်လမ်းမမှာ စိန်ပန်းနီရဲရဲတို့သည် မြေပြင်ပေါ်
အတုံးအရုံးလဲကျနေကြသည်။ညတုန်းက လေရောမိုးရော
ကျထားတာကြောင့်ကြွေကုန်တာပဲဖြစ်ရမည်။စိန်ပန်း
နီရဲရဲတွေကိုကျော်ပြီး ငုဝါ ပင် တရုတ်စကားပင်တွေကို
ကျော်လိုက်တာနဲ့ ငုတို့အခန်း ၉တန်း B ခန်းကိုရောက်သည်။
ငုဝါတို့ အတန်းထဲခြေချ မိတာနဲ့ ကျောင်းတတ်ခေါင်းလောင်း
ထိုးသံမြည်တော့တာပဲ။
`တော်သေးတယ် မဟုတ်ရင် ဆရာမကြိမ်လုံးနဲ့
နင့်ဖင်ကောက်ကြီးနဲ့တိုးပြီ´ လို့ပြောပြီး အထွေးရယ်နေသည်။
နိုင်ငံတော် သီချင်းဆို ဘုရားရှိခိုးပြီးတာနဲ့ အတန်းခေါင်းဆောင်ရဲ့
အသံက ဟိန်းထွက်လာသည်။ဒီနေ့ ဆရာမ မလာဘူး
ခွင့်ယူထားတယ်တဲ့။ပျော်လိုက်တာလေ။ပထမဆုံး စာသင်
ချိန်ကိုတော့ ငုဝါတို့အေးဆေးနေလို့ရပြီ။
ငုဝါတို့လည်း မြင့်မြင့်တို့ရှိရာ နောက်တန်းဘက်လှည့်ပြီး
စကားဖောင်ဖွဲ့မိကြသည်။မြင့်မြင့် မပွတ်ကျွတ် လို့ခေါ်ရလောက်
အောင် သတင်းစုံသည်။တစ်ကျောင်းလုံးသူမသိတာ မရှိ။
အခုလည်း မြင့်မြင့်က သတင်းတစ်ခုဖောက်သည်ချဖို့ပြင်နေသည်။
` C ခန်းက အောင်တိုး တို့အဖွဲ့သိတယ်မလား။အရပ်ရှည်ရှည်
နှာချွန်ချွန် နဲ့မျက်နာရူးလေ။အေး အဲ့ကောင်တွေအဖွဲ့
မနေ့က အတန်းထဲမှာ ဖုန်းယူလာပြီး အောကားကြည့်လို့တဲ့
ဒီနေ့ မိဘခေါ်ထားတယ်။ဆရာကြီးက မိဘတွေရှေ့မာ
ဆော်ပတော်တီးမာတဲ့ ဒီကောင်တွေကို´
မြင့်မြင့်ကိုကြည့်ပြီး ငုဝါတို့မှာ ရင်တွေပန်းတွေ တုန်းလိုက်တာ
အောကားတဲ့ အောကားဆိုတာ ယောင်္ကျားနဲ့မိန်းမ ဟိုဟာ
လုပ်တဲ့ကား အဲ့ထဲက ယောင်္ကျား လီးကြီးတွေက
အကြီးကြီး တွေလို့ မြင့်မြင်ပဲတစ်ခါပြောဖူးတယ်။
ငုဝါမှာ ရင်တွေတုန် နှလုံးတွေတုန် လိုက်တာဆိုတာ။
အထွေးကတော့ ဘာမှမသိ သလို။နားမလည်သလိုနဲ့
မျက်လုံးလေး ပျူ းကြောင်လျှက်သား။
ကျောင်းဆင်းတော့ မိုးအုံ့လာတာကြောင့် ငုဝါတို့ အိမ်ကို
သုတ်ခြေတင်ပြန်ရသည်။လမ်းမှာ အထွေးက ငုဝါကို
ဒီညအိမ်လိုက်အိပ်ဖို့ပြောသည်။ငုဝါလည်း မနက်ဖြန်ကျောင်း
ပိတ်တာမို့အထွေးတို့အိမ် လိုက်အိပ်ဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။
အိမ်ပြန်ရောက်တော့ မေမေဆီခွင့်တောင်းပြီး အဝတ်အစားလဲ
ကာ အထွေးတို့အိမ်တစ်ခါတည်းလိုက်သွားလိုက်သည်။
အထွေးတို့အိမ်က အဝေးကြီးမဟုတ် ငုဝါတို့နောက်တစ်လမ်း
ကျော်လေးတင်။အထွေးအမေ ရွာပြန်နေတာကြောင့်
အိမ်မှာ အထွေးနဲ့ အထွေးအဖေသာရှိသည်။အထွေးကလည်း
ငုဝါလိုတစ်ဦးတည်းသောသမီး။အထွေးနဲ့မတူတာက
ငုဝါမှာ အဖေမရှိတော့ အဖေဆုံးတာ ဖြင့် ဆယ်နှစ်တင်းတင်း
ပြည့်တော့မယ်။အထွေးရဲ့အဖေနဲ့အမေက ငုဝါကိုချစ်ကြပါသည်။
ငယ်ငယ်လေးထဲက ပေါင်းလာတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေမို့ မိဘတွေနဲ့
လည်းရင်းနှီးနေကြသည်။ငုဝါမှာအဖေမရှိတာကြောင့်ပဲလား
မသိ အထွေးအဖေကိုတော့ ငုဝါအတော်လေးခင်သည်။
ဦးလို့ပဲရင်းရင်းနှီးနှီးခေါ်သည်။
ငုဝါကိုမြင်တော့ အထွေးအဖေ က ရင်းရင်းနှီးနှီး နှုတ်ဆတ်သည်။
`လာ လာသမီး အိမ်ထဲမှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေ
အထွေးအမေကတော့ ပြန်မရောက်သေးဘူးကွ။အထွေး သမီး
သူငယ်ချင်းကို မုန့်တွေ ထုတ်ကြွေးလိုက်နော်´ဟုပြောသည်။
ပြီးတော့ ငုဝါ ဆံပင်တွေကို လက်နဲ့ အသာကလေးထိုးဖွပြီး
အိပ်ခန်းထဲဝင်သွားသည်။ငုဝါလည်း လျှာထုတ်ပြီး ဟုတ် ဦး လို့
ပြန်နှုတ်ဆတ်လိုက်သည်။
ငုဝါတို့ သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက် စကားပြောနေရင်းမှာ
မိုးက ဒလဟော ရွာချလာသည်။ဒီညတော့ အိပ်ကောင်းပြီဟု
ငုဝါတွေးလိုက်မိသည်။
မိုးရွာသံကြားတာနဲ့ အထွေးအဖေ ဘောင်းဘီတို
ကိုယ်လုံးတီးနဲ့ထွက်လာသည်။အထွေးက
`ဖေဖေ သမီးတို့လည်းမိုးရေချိုးမယ် ´
လို့ပြောပြီး ငုဝါလက်ကို ဆွဲကာ အထွေးဖေဖေနဲ့အတူ
အိမ်အပြင်ကို လိုက်ထွက်သည်။အထွေးဖေဖေ ဘာမှမပြော
ငုဝါတို့ကို ပြုံးပြီးကြည့်နေသည်။မေမေသာဆို ငုဝါကို
အော်လိုက်ဆူလိုက်မယ့်ဖြစ်ခြင်း။
တစ်ကိုယ်လုံး မိုးရေရွှဲရွှဲဆိုတော့မှ ငုဝါသတိထားမိသည်။
ငုဝါ အတွင်းခံဘော်လီရော အောက်ခံဘောင်းဘီရော
ဘာတစ်ခုမှ ဝတ်မထားမိ။ညအိပ် ဂါဝန်ပါးပါးလေးကိုသာ
ဝတ်ထားမိခြင်းဖြစ်သည်။ပြီးတော့ ဂါဝန်ကလည်း
တင်ပါးဖုံးရုံလောက်လေး။ငုဝါလက်မြှောက်လိုက်ရင်တောင်
စဖုတ်လေး ပေါ်နေပြီ။
အထွေးကတော့ ထဘီနဲ့ အကျီ င်္လက်ရှည်နဲ့မို့ဘာမှမသိသာ။
ငုဝါမှာတော့ နဂိုတည်းက နို့တွေ ဖင်တွေက ကြီးပါတယ်
ဆိုမှ ဂါဝန်အပါးလေးကို မိုးရေစိုရွှဲနေတော့
တစ်ကိုယ်လုံး ရစရာမရှိအောင် ပါပဲ။နို့တွေဆိုတာလည်း
အကျီ င်္ အပြင်ပေါက်ထွက်တော့မလားထင်ရတယ်။
စောင်ဖုတ်မွှေးလေးတွေတောင်မြင်နေရပြီလားမသိ။
ငုဝါရဲ့ ဖင်ကြီးဆိုတာ ဂါဝန်ပါးပါး တိုတိုအောက်မှာ
စွင့်ကားပြီး အိုးးးး ငုဝါ မတွေးချင်တော့ပါဘူး။
ရှက်လိုက်တာဖြင့် ပြောမနေနဲ့တော့။ညဘက်
လမ်းပေါ်မှာလူရှင်းနေလို့တော်ရော့မည်။မဟုတ်ရင်
ငုဝါရှက်တာနဲ့သေမှာပဲ။
လမ်းပေါ်မှ လူမရှိပေမယ့် အထွေးအဖေ ရှိသေးတာပဲလို့
ပြန်တွေးမိတော့ ငုဝါရှက်ရပြန်သည်။အထွေးအဖေက
ငုဝါတို့နဲ့ ခြေငါးလှမ်းလောက်မှာရပ်နေတယ်။
အို အထွေးအဖေ ငုဝါကို စိုက်ကြည့်နေပါလား။
ငုဝါ လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ ခေါင်းကိုငုံ့ပြီး ရက်ဘက်ကိုချေး
တွန်းနေတယ်။
အထွေးအဖေရင်ဘက်ကြီးတွေက အကျယ်ကြီးတွေ
လက်မောင်းတွေဆိုတာလည်း ကြွက်သားအမြောင်းမြောင်းနဲ့
ပြီးတော့ဗိုက်မှာလည်း ဘော်ဒီကစားထားလို့
ကြွက်းအဖုအထစ်တွေ။ပြီးတော့ မိုးရေစိုနေတဲ့ ဘောင်းဘီ
အပြင်ကိုပေါက်ထွက်လာတော့မလား ထင်ရတဲ့
လီးကြီး။
အို ငုဝါရှက်လိုက်တာ ချက်ချင်းဆိုသလို လူကိုတခြားဘက်လှည့်
လိုက်ရသည်။ ငါကြည့်လိုက်တာ အထွေးအဖေမြင်သွားပြီး
လားဆိုပြီး ငုဝါရှက်လိုက်တာ။ပြီးတော့ စောနက
အထွေးအဖေငုဝါကိုစိုက်ကြည့်နေတာ သတိရမိသည်။
ငုဝါရဲ့နို့ကြီးတွေ စက်ဖုတ် တွေကို မြင်သွားပြီလားမသိဘူး
လို့တွေးရင် ငုဝါရှက်နေသည်။ရင်တွေလည်းခုန်လှချည်ရဲ့။
ပြီးတော့ အထွေးအဖေရဲ့ တုတ်ခိုင်သန်စွမ်းတဲ့ ကြွက်သား
ကြီးတွေ ဘောင်းဘီအပြင် ဖောက်ထွက်လုနီးပါးဖြစ်နေတဲ့
လီးကြီး အို ငုဝါ ရှက်တာရော ရင်ခုန်တာရောပေါင်းပြီး
မောဟိုက်ကြီးဖြစ်နေတော့သည်။
ငုဝါ ဒီဘက်ကို လှည့်နေတော့မှ သတိထားမိသည်။
ဟင် ငုဝါရဲ့ဖင်ကြီး။ရေစိုပြီးကပ်နေတဲ့ ငုဝါရဲ ဖင်ကြီးတွေ
တင်ပါး ပေါ်လုပေါ်ခင်ဖြစ်နေပြီး စွင့်ကားထွက်နေတဲ့
ငုဝါရဲ့ဖင်ကြီးတွေ ကို အထွေးအဖေ ကြည့်နေမလား။
အို ငုဝါ ဒီဘက်လှည့်ပြီး ငုဝါရဲ့ဖင်ကြီးကို ထိုးပြနေသလို
ဖြစ်နေပြီလား။ငုဝါ သိချင်စိတ်ကို ထိန်းမထားနိုင်တော့
အထွေးအဖေ ဘက်လှည့်ကြည့်မိသည်။
အို သေချာတာပေါ့ အထွေးအဖေ ငုဝါရဲ့ဖင်ကိုကြည့်နေတာပေါ့။
ငုဝါ လှန်းကြည့်တာ မြင်တော့ ငုဝါကို ပြုံပြပြီး အထွေးအဖေ
ခေါင်းငုံ့ပြီး လက်ပိုက်လျှက်သားရပ်နေသည်။
အထွေး အဖေရဲ့ လက်မောင်းကြွက်သားကြီးတွေ ကို
ငုဝါကြည့်မိပြန်သည်။ပြီးတော့ ဘောင်းဘီအပြင်ဘက်
ဖုဖောင်းထွက်နေတဲ့လီးကြီး ဟင်…စောနထက်တောင်
ပိုကြီးလာပါလား။မြင့်မြင့်ပြောတဲ့ အောကားထဲက
လီးကြီး တွေကိုသွားသတိရမိသည်။
ငုဝါ ရင်တွေတုန် မောဟိုက်ကြီးဖြစ်ရပြန်သည်။
ခဏနေတော့ `အထွေးက ငါတော်ပြီ ငုဝါ တတ်တော့မယ်။
ချမ်းလာပြီဟ။´ဟုပြောသည်။ငုဝါလည်း အထွေးနဲ့အတူ
အိမ်ထဲလိုက်ဝင် လိုက်သည်။အထွေး အဖေလည်း ငုဝါတို့
နဲ့အတူ အိမ်ထဲဝင်လာသည်။
`ခေါင်းတွေသေချာ သုတ်ကြနော် သမီးတို့ ´ဟုလှမ်းပြောသည်။
`သမီးက ဆံပင်တိုတယ် ဘာမှမဖြစ်ဘူး။ငုဝါက ဆံပင်က
ရှည်လည်းရှည် အုံလည်းအထူကြီး ဖေဖေ လာသုတ်ပေးလိုက်´
ဟုပြောပြီး အထွေး အခန်းထဲဝင်သွားသည်။
ငုဝါမှာသာအခန်းဝမှာ ရေစို ဂါဝန်ကြီးနဲ့ကြောင်ပြီးရပ်နေမိတယ်။
အထွေးအဖေလည်း သူ့အခန်းထဲဝင်ဖို့ လုပ်ပြီးမှ ငုဝါဆီ
တည့်တည့်ပြန်လျှောက်လာသည်။ငုဝါ ခေါင်းကိုချက်ချင်းငုံ့
လိုက်သည်။ အထွေးအဖေက လူချင်းထိလုထိခင်အထိ
တိုးကပ်လာပြီး သူ့ပခုံးပေါ်တင်ထားတဲ့
သဘက်နဲ့ ငုဝါ ဆံပင်တွေကို ခပ်ဖွဖွသုတ်ပေးသည်။
သန်စွမ်းတဲ့လက်မောင်းကြီးတွေက ငုဝါ ပါးပြင်နားမှာ
ဝေ့ကာ ဝေ့ကာနဲ့။ငုဝါ မျက်နာက အထွေးအဖေရဲ့
မို့မောက်မောက် ရင်ဘက်နဲ့ထိလုထိခင်ဖြစ်နေပြီ။
ငုဝါ ရဲ့အသက်ရှူ သံငွေ့ငွေ့လေးက အထွေးအဖေရဲ့
ရင်ဘက် အမွှေးတွေကြားမှာ ဖြတ်ပြေးလို့။
ငုဝါရဲ့နို့တွေကလည်း အထွေးအဖေ ဗိုက်အပေါ်နားမှာ
ထိလိုက် ပြန်ကွာသွားလိုက်နဲ့။ငုဝါ ရှက်ဖို့မေ့လျော့သွားသည်။
အထွေးအဖေရဲ့ အထိအတွေ့မှာ သာယာလာသည်။
ရင်ခုန်တိမ်းမူးလာသည်။အထွေးအဖေဗိုက်နဲ့ပွတ်တိုက်
ထိတွေ့နေတဲ့ နိုးသီးခေါင်းလေးတွေ မာတင်းလာသည်။
ငုဝါခေါင်းငုံ့ထားတာကြောင့်အထွေးအဖေရဲ့ လီးကြီးကိုလည်း
အတိုင်းသားမြင်နေရသည်။အဲဒိလီးကြီးဘောင်းဘီအပြင်
ထွက်လာပါစေလို့တောင် ငုဝါဆုတောင်းမိသည်။
ရင်ထဲမှာလည်း လှိုက်ဖိုနေတော့သည်။
ငုဝါရဲ့ဆံပင်တွေကိုသုတ်ပေးပြီးတော့ အထွေးအဖေ က
ငုဝါနဖူးလေးကို ဖွဖွကလေး ငုံ့နမ်းသည်။ပြီးတော့
`အဝတ်မြန်မြန်လဲလိုက် သမီး။ ဖျားနေဦးမယ်´ဟုပြောသည်။
ငုဝါလည်း `ဟုတ် ဦး ´လို့ပြောပြီး အထွေးရှိရာအခန်းထဲ
ပြေးဝင်ခဲ့လိုက်သည်။
ငုဝါ မျက်လုံးကြောင်နေသည်။ဘယ်လိုမှအိပ်မရ။အထွေးကတော့
ဟောက်တောင်ဟောက်နေပြီ။ဒီမိန်းမ ခေါင်းချတာနဲ့အိပ်ပျော်
တော့တာပဲလို့ ငုဝါစိတ်ထဲကပြောမိသည်။
ငုဝါ ဘယ်အိပ်ပျော်နိုင်ပါ့မလဲ။စောနက အဖြစ်အပျက်တွေက
ငုဝါ စိတ်ထဲမာအခုထိရှိနေတုန်း။အခုထိ မြင်ယောက်မိနေတုန်း။
အပျိုဖော်ဝင်စ ဘယ်လိုမိန်းကလေးက အိပ်ပျော်နိုင်ပါ့မလဲရှင်ရယ်။
အထွေးအဖေ ကိုမျက်လုံးထဲမြင်ယောင်ရင်း
ငုဝါစဖုတ် ထဲမှာအရည်တွေ စိုရွှဲနေတာကို သတိထားမိသည်။
စမ်းကြည့်လိုက်တော့ အရည်တွေက ဖင်ကြားတွေအထိ
စီးကျနေသည်။ငုဝါ စိတ်ထဲမှာ ဘယ်လိုကြီးဖြစ်နေတယ်မသိ။
မြင့်မြင့်ပြောသလို ငုဝါ အလိုခံချင်နေတာများလား။အိုးးး
ငုဝါဘာမှ မလုပ်တတ်တော့ဘူး။
စိတ်ပြေလိုပြေငြား စဖုတ်ကိုရေဆေးရင်း
သေးပေါက်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ကာငုဝါအိပ်ယာက ထသည်။
အခန်းအပြင်ထွက်လာတော့ အထွေးအဖေ မအိပ်သေး။
ဆိုဖာဆတ်တီပေါ်ထိုင်ပြီးသတင်းစာဖတ်နေသည်။
ငုဝါကိုမြင်တော့ `သမီး မအိပ်သေးဘူးလားကွ´ဟုပြောပြီး
ငုဝါကိုကြည့်နေပြန်သည်။ဒီတစ်ကြိမ်လည်း ငုဝါ
စောနကလို ညဝတ်ဂါဝန်လေးပဲ ဝတ်ထားတာလေ။
အထွေးအဖေ ကငုဝါတစ်ကိုယ်လုံးကို သိမ်းကျုံး
ကြည့်နေပြန်သည်။
`ဟုတ် ဦး သမီးသေးပေါက်ချင်တာနဲ့ အိပ်မပျော်ဘူးဖြစ်နေလို့´
ဟုပြောပြီး အိမ်သာဆီ လှည့်ထွက်သွားလိုက်သည်။
အထွေးအဖေသည် ငုဝါရဲ့ မလုံ့တလုံ တင်ပါးမပေါ်ရုံတမယ်
ဂါဝန်အောက်မာ စွန့်ကား ထွက်နေတဲ့ ငုဝါဖင်လုံးကြီးတွေကို
ကြည့်နေမှာသေချာသည်။အဲ့လိုတွေမိပြန်တော့ ငုဝါ
စဖုတ်ထဲက အရည်ကြည်တွေ စိမ့်ထွက်လာပြန်သည်။
`အော် ဒုက္ခပါပဲ နင်အဲ့လိုအရည်တွေထွက်နေတော့
ငါနေရခတ်တယ်ဟဲ့´လို့ကိုယ့်ဘာသာ စိတ်ထဲကပြောမိသည်။
အိမ်သာထဲထိုင်ရုံရှိသေးတယ်။သေးရော အရည်အချွဲတွေရော
ဒလဟောထွက်ကျလာသည်။စဖုတ်ကို အသေအချာရေနဲ့ဆေးပြီး
ငုဝါ အိမ်သာထဲက ထွက်ခဲ့လိုက်သည်။
ဧည့်ခန်းထဲရောက်တော့ အထွေးအဖေက
`သမီး အိပ်မပျော်ရင် TV လာကြည့်လေ´ဟု ပြောသည်။
ဘာကြောင့်မှန်းမသိ ငုဝါမငြင်းမိ။အထွေးအဖေ ဘေးနား
ဆိုဖာပေါ်မှာပင် ထိုင်ပြီး TV ထိုင်ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုင်ချလိုက်တော့ စဖုတ်လေးပေါ်သွားတာကြောင့်
ဂါဝန်ကို လက်နဲ့ပြန်ဆွဲချရသေးသည်။
ငုဝါထိုင်ပြီး ဘယ်လောက်မှ မကြာလိုက်ဘူး။ရုတ်တရက်
ဆိုသလို အထွေးအဖေက ငုဝါကို ထိုင်လျှက်ပဲ ဂျိုင်းက
ချီမပြီး သူ့ပေါင်း တင်လိုက်သည်။ငုဝါလည်းကြောင်လျှက်သား
ပြီးတော့ အထွေးအဖေ ပေါင်ပေါ်မှာ ခွထိုင်မိလျှက်သား။
ပေါင်ကားပြီးထိုင်ချလိုက်တာကြောင့် ဂါဝန်က အပေါ်လိပ်တတ်
သွားပြီး ဖင်ကြီးရော စဖုတ်ကြီးရော ဘာအဖုံးအအုပ်မှမရှိတော့။
နောက်မှာ ဖင်ကြီးက ကားစွင့်နေသလို ရှေ့မှာလည်း
ငုဝါစဖုတ်ကြီးက အထွေးအဖေ အပေါ်မှာဖြဲကားထား
သလိုဖြစ်နေသည်။အထွေးအဖေလည်း ဘယ်အချိန်တည်းက
ပုဆိုးကို ကွင်းလုံးချွတ်ထားမှန်းမသိ။ ငုဝါ စဖုတ်ကြီးနားမှာ
ထောက်ပြီးတေ့ထားသလိုဖြစ်နေသည်။
ငုဝါဘာမှ ပြင်ဆင်ချိန်မရလိုက် အထွေးအဖေက ငုဝါကို
ပေါင်ပေါ်တင်ပြီးတာနဲ့ ငုဝါနှုတ်ခမ်းတွေကို အားရပါးရ
ဆုတ်နမ်းသည်။ငုဝါရဲ့ဂါဝန်အောက်က လက်လျိုပြီး ငုဝါ
ဖင်ကြီးကို သူ့လက်ချောင်းကြီးတွေနဲ့ဆုပ်ကိုင်သည်။
ပြီးတော့ ဂါဝန်ကို လှန်တင်ပြီး ငုဝါရဲ့နို့ကြီးတွေကို
စို့နေပြန်သည်။
အိုးးး ငုဝါ မျက်စိကိုမှတ်ပြီး တအင်းအင်းနဲ့ ငြီးနေမိသည်။
ငုဝါ ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ အထွေးအဖေရဲ့အကိုင်အတွယ်
အောက်မှာ ရစ်မူးသွားပြီ။အထွေးအဖေ ငုဝါကိုဆတ်မလုပ်တော့
မှာကိုတောင်စိုးရိမ်စိတ်ကလေးဝင်မိသေးသည်။
အထွေးအဖေက ငုဝါဂါဝန်ကို ခေါင်းကနေစွဲချွတ်လိုက်သည်။
ငုဝါ ကိုယ်လုံးတီးလေး။ငုဝါမရှက်အားတော့ပါ။ရင်ဖိုပြီး
အထွေးအဖေ စိတ်တိုင်းကျ လုပ်တာကိုပဲ မက်မောတောင့်တ
နေမိတော့သည်။
ငုဝါရဲ့စဖုတ်ထဲမှာ အရည်တွေဆိုတာလည်း ဘယ်ကနေဘယ်
လိုတွေ ထွက်လာတယ်မသိ။များလိုက်တာဆိုတာကိုယ့်ဟာ
ကိုယ်တောင်အံ့သြမိတယ်။ငုဝါ စဖုတ်က ကျလာတဲ့
အရည်တွေက ငုဝါ စဖုတ်နားမှာ ထောင်မတ်နေတဲ့
အထွေးအဖေရဲ့လီးကြီးပေါ်ကိုတောင်စီးကျနေလျှက်သား။
အထွေးအဖေက ငုဝါ စဖုတ်လေးကို လက်နဲ့ စမ်းပြီး
စဖုတ်တစ်လျှောက် ပွတ်သတ်နေသည်။အထွေးအဖေ လက်ကြီး
တွေက ဖောင်ကားနေတဲ့ ငုဝါစဖုတ် တစ်ခုလုံးကိုပွတ်ဖြဲနေသလို
ဖြစ်နေသည်။အဲဒိ အရှိန်ကြောင့် ငုဝါ စဖုတ်ကြီးတစ်ခုလုံး
အရည်တွေနဲ့ စိုရွှဲနေတဲ့အပြင် အရင်ထက် စဖုတ်ကြီးပိုပြဲ
ပိုကြီးလာသလားတောင်ထင်ရသည်။ငုဝါးလည်း အစမ်းကုန်
ဖြဲထားပေးတာပါမှာပေါ့လေ။
အထွေးအဖေက သူ့လီးကြီးကို ကိုင်ပြီး ငုဝါ စဖုတ်
အဝမှာတေ့လိုက်သည်။ `ထိုင်ချလိုက် သမီး ဖြည်းဖြည်းလေး
မဟုတ်ရင် သမီးနာလိမ့်မယ်´ဟုပြောသည်။ငုဝါလည်း ငုဝါစဖုတ်
အဝမှာ တေ့ထားတဲ့အထွေးအဖေ လီးကြီးကိုတစ်ချက်ငုံ့ကြည့်
လိုက်သည်။ဟင် နည်းတဲ့လီးကြီးမဟုတ်။ငုဝါလက်ကောက်ဝတ်
ထက်ပင်ကြီးဦးမည်။ငုဝါ နာမှာကိုလည်းမကြောက်တော့။
အထွေးအဖေ လီးကြီးကို ငုဝါ စဖုတ်ကြီးနဲ့လိုးဖိ ချလိုက်ချင်တာပဲ
သိတော့သည်။
အထွေးအဖေက ငုဝါခါးလေးကိုကိုင်ထားသည်။ငုဝါခါးကော့ထားတာကြောင့် ဖင်လုံးကြီးတွေက စွင့်ကားပြီးအနောက်မှာကော့နေသည်။ပြီးတော့ အထွေးအဖေ လီးကြီးအပေါ် တဖြည်းဖြည်းထိုင်ချ
လိုက်သည်။ လီးကြီးက ငုဝါစဖုတ်ထဲ တဖြည်းဖြည်း ဝင်လာသည်။
ငုဝါလည်းတိုး၍တိုး၍ ထိုင်ပြီး ဖိသွင်းသည်။အထွေးအဖေက ငုဝါ
ခါးကိုဖတ်ရင်း ခေါင်းမော့ကာ ငုဝါရဲ့နို့တွေကိုစို့နေသည်။
ငုဝါမနေနိုင်တော့ လီးတစ်ချောင်းလုံးဆုံးအောင်ထိုင်ချ
လိုက်မိသည်။အထွေးအဖေ လီးက ငုဝါစဖုတ် အခေါင်းထဲပြည့်တင်းနေသည်။စဖုတ်အတွင်းသားတွေနဲ့ လီးတစ်ချောင်းလုံး
ပွတ်တိုက်ဆွဲနေတဲ့အသံကို ငုဝါကြားမိသလိုတောင်
ထင်မိသည်။ အပျိုစင်လေးဆိုပေမယ့် ငုဝါစဖုတ်က ကြီးသည်။
ပြီးတော့ အလိုခံချင်လွန်းလို့စဖုတ်လနှုတ်ခမ်းသားတွေ
ပြဲလန်နေတာရော စောင်ရည်တွေ ဒလဟော ထွက်နေတာ
ရောကြောင့် အထွေး အဖေလီးကြီးက ငုဝါအတွက်အနေတော်
ပင်ဖြစ်နေသည်။
ငု ဝါအသက်ရှူ သံတွေ မြန်လာသည်။ အထွေးအဖေ
အပေါ်ကနေ လိုင်းစောင့်ချက်တွေ ပိုပျင်းလာသည်။
အထွေးအဖေကလည်း ငုဝါခါးလေးကိုကိုင်ပြီး အောက်ကနေ
ကော့ပင့်ပြီး လိုးပေးနေသည်။ အိုးးးငုဝါ စောက်ခေါင်းထဲက
မနေနိုင်တော့ အားရပါးရ ကိုလိုချင်လာသည်။
လီးတွေတစ်ချောင်းပြီးတစ်ချောင်းထည့်အလိုးခံချင်လာသည်။
ငုဝါ မနေနိုင်တော့ ဦးရေ သမီးကို လိုးပေးပါ လိုးပေးပါ
လီးအကြီးကြီးနဲိ့လိုးပေးပါဟု ပြောရင်း ငုဝါဖင်ကြီးတွေနဲ့
အားကုန်လိုးစောင့်နေသည်။စဖုတ် ထဲလီးဝင်သံ တဖျစ်ဖျစ်
ငုဝါဖင်ကြီးနဲ့ အထွေးအဖေပေါင်ကြွက်သားတွေ ရိုက်သံ
တဘုန်ဘုန်းက ငုဝါကို ပိုပြီး ထန်လာစေသည်။
အိုးးးငုဝါ စဖုတ် ဟိုးအတွင်းပိုင်းထဲက အရည်တွေ ဒလဟော
စီးကျလာပြီး အထွေးအဖေလီးကြီးနဲ့ပြည့်ကျပ်နေတဲ့
စဖုတ်ကြီးကို အားရးပါးရ ညှစ်ကာညှစ်ကာနဲ့ ငုဝါ နုံးချည့်ပျော့ကျသွားတော့သည်။အထွေးအဖေလည်း ငုဝါ စဖုတ်က
ညှစ်တဲ့ အားကြောင့် လီးရည်တွေ ငုဝါစဖုတ်ထဲ ပန်းထုတ်ပြီး
`ချစ်တယ်သမီးလေးရယ်`ဟုပြောပြီးငုဝါ နဖူးလေးကို တဖွဖွ
နမ်းနေသည်။
ငုဝါ အိပ်ပျော်သွားလိုက်တာ မနက်မိုးစင်စင်လင်းမှပဲနိုးတော့သည်။မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်တော့ အထွေးအဖေ လက်မောင်းပေါ်မှာ
ိအိပ်လျှက်သား။နှစ်ယောက်လုံး အဝတ်အစားမရှိ။ အထွေးအဖေ
လီးကြီးကို ငုဝါ ကိုင်ကြည့်သည်။ပြီးတော့ ဖွဖွလေး ပွတ်သတ်
လိုက်သည်။အထွေးအဖေ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်ပြီး ငုဝါ ခေါင်းကို
ငုံ့နမ်းသည်။
´ထပ်လုက်ဦးမလို့လား`ဟုမေးသည်။
`မိုးတောင်းလင်းနေပြီ တော်ကြာအထွေးနိုးလာမှတွေ့သွားဦးမယ်။
နောက်တစ်ပါတ်ကျ သမီးထပ်လာခဲ့မယ်လေ´ဟုပြောပြီး
အထွေးအဖေရဲ့လီးကြီးကို ငုံစုပ်လိုက်သည်။
´အားးးကောင်းလိုက်တာသမီးရယ်`ငြီးသည်။
ငုဝါလည်း လီးကြီးကို ပါးစပ်နဲ့အားရပါးရဆုပ် လက်က
ငုဝါ စောင်စိလေးကို ပွတ်နေမိသည်။ခဏနေတော့ အထွေးအဖေ
ရဲ့လက်ရည်တွေ ငုဝါ ပါးစပ်ထဲ ထွက်ကျလာပြီး
ပါးစပ်တစ်ခုလုံး လက်ရည်တွေနဲ့ပြည့်လျံသွားတော့တယ်။
လက်ရည်တွေကို ပါးစပ်ထဲမြိုချပြီး ငုဝါ စောင်စိလေးကို
အရှိန်နဲ့ပွတ်ရင်း ဦးကလည်း ငုဝါနို့လေးကိုစို့ရင်းပေါ့
ဦးရယ် သမီးရယ် အမြဲတမ်းလိုးပေးနော်
ဦးရဲ့လီးအကြီးကြီးနဲ့လိုးပေးနော်
သမီး လီးကြီးကြီးနဲ့ပဲလိုးတာခံချင်တယ်။
လီးကြီးတွေ အများကြီးနဲ့သမီးကို ဝိုင်းလိုးကြပါ
ဟုပြောပြီးစောင်စိလေးကိုပွတ်နေရာကနေ စစုတ်ထကဲ
အရည်တွေ ဒလဟော စီးကျလာပြီး ပြီးဆုံးချင်းဆီရောက်သွားလေ
သည်။ပြီးတော့မောမောနဲ့ ဦးရဲ့ပါးကို မော့နမ်းပြီး
အထွေး ရှိရာအခန်းထဲကိုပြေးဝင်သွားမိသည်။
အိမ်ပြန်ဖို့အဝတ်အစားလဲနေရင်း ဦးနဲ့လိုတာတွေ
ပြန်တွေးမိတော့ ရှက်ပြုံးကလေးပြုံးမိကာ
အထွေးအိပ်ယာနိုးတာကိုပင်မစောင်တော့ဘဲ
အိမ်ကိုအပြေးကလေး ပြန်နေမိပါတော့တယ်။
#ဟျောင့်တွေလိုက်လုပ်မနေကြ
#အဲတာသက်ငယ်မုဒိန်း
Comments
Post a Comment