" မျှော်တဲ့ လရောင် " ( အခန်း ၁ )

 

" မျှော်တဲ့ လရောင် " ( အခန်း ၁ )

🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥

" သဲလေး … ထတော့ကွာ … မထရင် ကိုက်မှာနော် "

ခင်လရောင် တစ်ယောက် တူဖြစ်သူ ဝေယံဇော်အား အိပ်ရာထဖို့လာနိုးနေသည်။ကျောင်းပြီးကာစ အသက်၂၀ကျော်လာပေမယ့် အိမ်မှာ ကလေးတစ်ယောက်လို နေထိုင်သည်မှာ ဝေယံ အကျင့်ဖြစ်သည်။မျက်နှာသွယ်သွယ် မျက်ခုံးကောင်းကောင်း ဆံပင်ခလယ်ကွဲလေးနှင့် နူတ်ခမ်းနီတာရဲလေးစိကာ အိပ်နေသော တူဖြစ်သူအား စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ငယ်ငယ်ကတည်းက မိခင်ဆုံးပါးသွားသဖြင့် သူမကိုယ်တိုင် ပြုစုစောင့်ရှောက်လာခဲ့ရာ ခုဆို တကယ့်လူပျိုဖါးဖါး ဖြစ်နေတော့သည်။ပက်လက်လေးအိပ်နေတဲ့ ဝေယံဇော်၏ ညဝတ်ဘောင်းဘီ အပါးလေးအောက်မှ ခုံးထွက်နေသော အရာကြီးအား ခင်ခင်လရောင် ကုန်းကိုက်ပစ်တော့သည်။

" ခ်ခ် … အ အားးးး နာတယ် … တီခင် ရဲ့ … သား နိုးနေပါပြီ "

ဝေယံဇော်မှာ အဒေါ်ဖြစ်သူ အိပ်ခန်းထဲ ဝင်လာသည်နှင့် အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေကာ သူ့လီးအား သေချာ အကိုက်ခံလိုက်သည်။ဒါကလည်း ဝေယံ စွဲလမ်းနေတဲ့ ခံစားမှု့တခုပါ။မိခင်မရှိကတည်းက စီးပွားရေးလောကထဲ စိတ်မြုတ်နေသော ဖခင်မေတ္တာ ငတ်မွတ်နေသဖြင့် အဒေါ်ဖြစ်သူကိုသာ ငယ်ငယ်လေးထဲ တွယ်တာမိနေသည်။အဒေါ်ဖြစ်သူ ခင်လရောင်မှာလည်း သူ့အပေါ် အလိုလိုက်အကြိုက်ဆောင်ကာ ပြုစုစောင့်ရှောက်လာခဲ့သည်။ဘယ်လောက်ချစ်လဲဆို ကျောင်းသာပြီးသွားတာ ချစ်သူရည်းစား မထားပဲ ခင်လရောင်အပေါ် အမေလို အဒေါ်လို ချစ်သူလို သဘောထားနေထိုင်ခဲ့သည်။ခင်လရောင်မှာ နှာတံစင်းစင်း နူတ်ခမ်းထူထူ မျက်နှာမှာ ကုလားချော ချောလျက် … ရင်သားထွားထွားနှင့် ကော့ထွက်နေသော ဖင်သားအိအိကြီးများမှာ ယောင်္ကျားတိုင်း လည်ပြန်ငေးယူရသည်။အသက်၃၄နှစ်ထဲ ရောက်ရှိနေသောလည်း မသိလျင် ၂၅ကျော်ကျော်လောက်ပင် ထင်မှတ်ကြ၏။လာရောက်ပိုးပန်းသူတွေ များပြားသော်လည်း မိတဆိုးတူတော်မောင်အား ချစ်မဝသဖြင့် အပျိုကြီးဘဝကို ရဲရဲဝံဝံ ခံယူထားသည်။ခုလည်း တူဖြစ်သူ ရယ်သံကြားမှ ကိုက်ထားသော ဝေယံဇော့် လီးအား ပါးစပ်မှလွတ်ကာ လက်ဖြင့် အုပ်ကိုင်ထားလိုက်၏။

" ခုထ … မျက်နှာသစ် မုန့်စားတော့ … သားဖေဖေက … ဒီနေ့ တီခင်တို့ကို သူ့မိတ်ဆွေတစ်ယောက်ရဲ့ ဒင်နာ တက်ခိုင်းနေတာ … ည ပြန်မအိပ်ဘူးတဲ့ အမိန့်တော် ပါးသွားလေးရဲ့ "

ဝေယံဇော်မှာ ကုတင်ပေါ်တွင် လက်ထောက်အားပြုထကာ အဒေါ်ဖြစ်သူအား လှမ်းဖက်ထားလိုက်သည်။ခင်လရောင်၏ မျက်နာချောချောလေးအား ကြည့်ရင်း ပါးပြင်နှစ်ဖက်အား အားရပါးရ နမ်းရှိုက်ပစ်၏။

" ညစ်ပတ်လေး မျက်နှာသစ်ပြီးမှ တီခင့်ကို နမ်းလေ … ဟွန့် "

တူးဝရီးနှစ်ယောက် ကျီစယ်နေစဉ် ကုတင်ခေါင်းရင်းမှ ဝေယံဖုံးသံ မြည်လာတော့သည်။ခင်လရောင်မှာ တူဖြစ်သူ ဝေယံဇော် လီးအား ဆုပ်ကိုင်ထားရမှ လွတ်ရင်း ဖုန်းအားယူဖွင့်လိုက်သည်။

" ဟဲလို … ကိုရဲလား "

" အေး ညီမလေး နင့်ဖုန်းဆက်တာ မကိုင်လို့ "

" ဟုတ်တယ် … ဒီမှာ သားလေးကို အိပ်ယာနိုးနေတာလေ "

" အော် … ငါ့အခန်း ထဲက စားပွဲခုံပေါ်မှာ ဖိုင်တခု ကျန်ခဲ့လို့ … ယူပြီ ကုမ္ပဏီကို လာပို့ပေး "

" ဟုတ် … ကိုရဲ … ဦးစိုင်းနဲ့ လာခဲ့လိုက်မယ်နော် "

ဦးရဲဇော် ဖုန်းချသွားမှ ဝေယံဇော်အား ဆွဲထူကာ သူမ ကုမ္ပဏီခဏသွားမလို့ မနက်စာ စားထားဖို့ မှာကြားရင်း အခန်းပြင်ထွက်ခဲ့လိုက်သည်။ခင်လရောင်တို့ တိုက်မှာ ၂ထပ်တိုက်ဖြစ်ပြီး အိမ်အပေါ်ထပ်တွင် မျက်နှာချင်းဆိုင် ၂ခန်းတွဲ ၄ခန်းပါရှိပြီး ဧည့်ခန်းအဖြစ် လှေကားတည့်တည့် အခန်းလွတ်အကျယ်တခု ပါရှိ၏်။အိမ်၏ အရှေ့ဘက်ခြမ်း ၂ခန်းတွဲတွင် ဦးရဲဇော်နှင့်ဝေယံဇော် တခန်းစီနေကာ အနောက်ဘက်ခြမ်း ၂ခန်းတွဲ ညာဘက်ခန်း လှေကားနှင့် ကပ်လျက်အခန်းက ခင်လရောင် အိပ်ခန်းဖြစ်သည်။ဦးရဲဇော် အိပ်ခန်းအား တံခါးဖွင့်ကာ စားပွဲပေါ်မှ ဖိုင်တွဲအားယူပြီး အိမ်အောက်ထပ် ဆင်းလာခဲ့၏်။အောက်ထပ်တွင် အိမ်ထဲဝင်ဝင်ချင်း ဧည့်ခန်းနှင့် ညာဘက်ခြမ်းတွင် အိပ်ခန်းအလွတ်နှစ်ခန်း စတိုခန်းတစ်ခန်းဆောက်လုပ်ထားသည်။စတိုခန်းနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ရေချိုးခန်းနှင့် မီးဖိုချောင်အခန်းအား တွဲလျက်ထား၏။ဧည်ခန်းမှ ဖြတ်ရင်း အိမ်တံခါးဖွင့်ကာ တိုက်ကြီး၏ ဘယ်ဘက် ကားဂိုဒေါင်နှင့် ကပ်လျက် အိမ်အသေးလေး တစ်လုံးနား လျှောက်လာခဲ့သည်။

" ဦးစိုင်းရေ … ဦးစိုင်း … သမီးကို ကုမ္ပဏီ … ခဏလိုက်ပို့ပါဦး … ကိုရဲဆီ ဖိုင်တွဲလေး တခု သွားပို့ရမှာမို့ "

" လာပြီ သမီးရေ … ခုလေးတင် ကားရေဆေးပြီးတာ "

အိမ်အသေးလေးထဲမှ အပေါ်ပိုင်ဗလာဖြင့် ရေစိုပုဆိုးတိုတိုဝတ်ထားသော အသက် ၅၀ကျော် လူတစ်ယောက်ထွက်လာသည်။ခင်လရောင်မှာ အသံနဲ့အတူ သူမနားလာရပ်သော ဦးစိုင်းအား ကြည့်ရင်း မျက်နာ တဖက်လွဲထားလိုက်ရ၏။ဦးစိုင်းမှာ ကားရေဆေးထားသဖြင့် ပုဆိုးမှာရေဆိုပြီး ကပ်နေကာ ပေါင်ကြားမှာ လီးကြီးက အမြှောင်းလိုက် အထင်းသားကြီး ငိုက်ဆင်းနေ၏။

" အဝတ်စား လှဲပါဦး ဦးစိုင်းရဲ့ … သမီးကို လိုက်ပို့ပေးရမှာ "

" အေးအေး သမီး … ခဏ စောင့်နော် "

ဦးစိုင်း၏ နာမည်အရင်းမှာ စိုင်းလုံဖြစ်ပြီး ဦးရဲဇော်ဆီ အလုပ်လုပ်လာခဲ့သည်မှာ နှစ်၂၀ကျော်လာခဲ့ပြီ။ခြံစောင့် လူယုံတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကားမောင်းကျွမ်းကျင်သဖြင့် အိမ်မှာပဲ အပြီးခေါ်ထားကာ မွေးရပ်မြေသို့ တနှစ် တခေါက်လောက်သာ ပြန်ခွင့်ပြုထားသည်။ခင်လရောင်တို့ အပေါ်တွင်လည်း အထူးဂရုစိုက် စောင့်ရှောက်ပေးနေသည်။

" သွားစို့ သမီး … ခြံတံခါးနားကစောင့် ကားထုတ်ပြီး လာခဲ့မယ် "

ဂိုဒေါင်ထဲမှ ရေဆေးပြီးကာစ ကားလေးအားထုတ်ကာ ခြံဝထိ မောင်းလာခဲ့သည်။ခြံပြင်ရောက်တော့ ခင်လရောင် ကားပေါ်တက်စဉ် ဦးစိုင်းမှာ ခြံတံခါးအား ပြန်စိကာ ကားထဲဝင်ရင်း လမ်းမကြီးအတိုင်း မောင်းနှင်နေ၏။အကိုဖြစ်သူ ကုမ္ပဏီရောက်တော့ ခင်လရောင် ကားပေါ်မှဆင်းပြီး ကုမ္ပဏီ အဆောက်အဦးထဲ ဝင်ကာ ဖိုင်တွဲပေး၍ ကားဆီပြန်လာခဲ့သည်။ကားတံခါးဆွဲ အဖွင့် မြင်လိုက်ရသည့်မြင်ကွင်းကြောင့် ခင်လရောင် ပါးစပ်အဟောင်းသားနှင့် အံသြောမှင်သက်သွားရ၏။ဦးစိုင်းမှာ ပုဆိုးခါးပုံစအားဖြည်ပြီး နီညိုရောင်လီးကြီးအား လက်ဖြင့်အုပ်ကိုင်ကာ ဂွင်းတိုက်နေတော့သည်။ရုတ်တရက် မျက်နာလေးရဲတက်လာပြီး ချောင်းဟန့်လိုက်ရာ…

" ဟာ … သမီး … လရောင် … ဆောရီးနော် "

ခင်လရောင်မှာ စကားမပြောပဲ ခေါင်းငုံ့ကာ ကားထဲဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

" အိမ်ပဲမောင်းတော့ … ဦးစိုင်း "

ကားလေးမှာ လာလမ်းအတိုင်းပြန်မောင်းလာရာ ခင်လရောင်တစ်ယောက် စိတ်ထဲ တရှိန်းရှိန်းဖြစ်နေရသည်။ဦးစိုင်လုံ၏ နီညိုရောင် လီးကြီးမှာ အတွေးထဲ စိုးမိုးထားနေ၏။ခြံထဲကားဝင်လာတာတောင် သတိမထားမိပဲ ဦးစိုင်လုံ ဘေးက ပြောမှ ကြည့်လိုက်ရာ တိုက်ရှေ့ ဆင်ဝင်အောက်ရောက်နေသည်ကို သိရှိလိုက်ရသည်။

" ရောက်ပီနော် … သမီး "

" ရှင် … ဦးစိုင်း … ဟုတ် "

စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် ကားပေါ်မှဆင်းကာ အိမ်ထဲအဝင် ခြေခေါက်လဲနေပြန်သည်။

" အမလေး … အားးးးး "

ဦးစိုင်းမှာ ကားဂိုဒေါင်နား အရောက် ခင်လရောင် အော်သံကြောင့်ကားအား စက်ရပ်ကာ အိမ်ပေါက်ဝ ပြေးလာခဲ့၏။

" ဟာ … လဲတာလား သမီး "

 ခင်လရောင်မှာ ဒူးတုတ်ကာ ဖင်ထိုင်လျက်လေး လဲနေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ဦးစိုင်းမှာ ခင်လရောင်ဘေးနား ဒူးတဖက်ထောက်ကာ ထိုင်ချလိုက်သည်။ခင်လရောင်မှာ ခြေချင်းဝတ်အားကိုင်ရင်း မျက်နှာလေး ရှုံ့မဲ့နေကာ ဝတ်ထားသော ထမိန်စကပ်က အတွင်းဘက် ဒူးအထက်နားထိ ခွဲထားသဖြင့် ပေါင်အတွင်းသားဖွေးဖွေးလေးများ အတိုင်းသား မြင်နေရ၏။

" ဟုတ် … ဦးစိုင်း … အားးးး ကျွတ်ကျွတ် … သမီးကို ခုံပေါ် အရင်ရွေ့ပေးပါ "

ခင်လရောင် စကားဆုံးသည်နှင့် ဦးစိုင်းလုံမှာ ဘယ်ဖက်လက်က ကျောပြင်အားမရင်း ညာဖက်လက်မှ ဒူးခေါက်ကွေးထဲလက်လျိုမှကာ ထရပ်လိုက်သည်။ဦးစိုင်းလုံ ပုဆိုးအတွင်းမှ လီးကြီးမှာ ခင်လရောင်၏ ညာဖက်တင်သားအိအိကြီးအား အမြှောင်းလိုက် ထောက်မိနေ၏။ပင့်မှလိုက်သဖြင့် ထမိန်စကပ်အတွင်းဖက်ခွဲထားသည့်နေရာမှ ဘယ်ဖက်ပေါင်တန်လေးထွက်လာကာ ပေါင်ရင်းဂွကြားထိ မြင်နေရာ ဦးစိုင်းလုံမှာ မျက်လုံးများပြူးထွက်လာသည်။ခင်လရောင်မှာလည်း သတိထားမိကာ သူမပေါင်ဂွလေးအား လက်ဖြင့်အုပ်ထားရတော့သည်။ထိုင်ခုံပေါ်ချအပြီး ဦးစိုင်းလုံ ခါးဆန့်ရာ ပုဆိုးကြားက ထောင်ထွက်လာတော့၏။

" အိုရ် … ဦးစိုင်း … ဟို ဟို … အပေါ်ထပ်က သမီးအခန်းထဲ ဒဏ်ကြေလိမ်းဆေးနဲ့ ပတ်တီးလိပ်လေး ယူပေးပါဦး "

" အေးအေး သမီး … ဦးစိုင်း သွားယူပေးမယ် "

ဦးစိုင်းလုံ မှာ ဆေးလူး ပတ်တီးစီးပေးပြီးမှ ဧည့်ခန်းထဲက ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ခင်လရောင်မှာ ဦးစိုင်း ဒူးထောက်၍ သူမအား ပတ်တီးစီးပေးချိန် ဦးစိုင်း ပုဆိုးကြားမှ ထောင်ထွက်နေသောလီးအား ကြည့်ရင်း ကြက်သိမ်းမွှေးများ ထနေရသည်။ဦးစိုင်းဆီမှ ယောင်္ကျားချွေးနံ့ ခပ်ပြင်းပြင်းအား ပထမဆုံး စတင်ရှုရှိုက်မိရ၏။သူမလက်ပွန်းတတီးနေသော တူဖြစ်သူ ဝေယံဇော်မှာ သန့်သန့်ရှင်းရှင်း နေတတ်သဖြင့် ချွေးနံ့ မရခဲ့ပေ။ဦးစိုင်း ပြန်ပြီး ခဏအကြာမှ တူဖြစ်သူ ဝေယံဇော်မှာ အပြင်မှ ဘောလုံးလေးပိုက်ရင်း အိမ်ထဲဝင်လာတော့သည်။

" ဟင် … တီခင် … ခြေထောက်က "

" အမလေး … သဲရာ … ခုမှ ပေါ်လာတော့တယ် … အိမ်ထဲ အဝင် ခြေခေါက်လဲတာ သားရဲ့ "

" ဟာ … အရမ်း နာသွားလား "

တူဖြစ်သူဝေယံဇော်၏ ပြာပြာသလဲ အမူယာလေးအား ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲ ကြည်နုးမိကာ ဒဏ်ရာတဝက် သက်သာသလို ခံစားမိသည်။သူမခြေထောက်နား ကြမ်းပြင်ပေါ်ထိုင်ချကာ ပတ်တီးစည်းထားသော ခြေဖမိုးလေးအားကြည့်ရင်း မျက်နာလေးမဲ့နေသော ဝေယံအား…

" လာ … သဲ … တီခင်နား ထိုင် "

" သားရေချိုးလိုက်ဦးမယ်လေ … ပြီးမှ တီခင် နဲ့ ထမင်းအတူစားပြီး အိမ်ပေါ်တက်မယ် "

အဒေါ်ဖြစ်သူနဖူးလေးအား နမ်းရင်း ရေချိုးခန်းဖက် ထွက်သွားတော၏။ခဏအကြာတွင် တံဘက်အဖြူတထည်အား ခါးပတ်ကာ ပြန်ထွက်လာရာ…

" သဲလေး … တီခင့်ကို အိမ်ပေါ်တွဲပို့ကွာ ခဏနေကြမှ ထမင်းစားမယ် "

" ဟုတ် … တီခင် သဘော … လာ "

စကားပြောရင်း ခင်လရောင်နားလျှောက်လာကာ တွဲထူလိုက်သည်။ချိုင်းအောက်ကပင့်ထူလိုက်သဖြင့် ဝေယံဇော် ညာဖက်လက်မှာ ခင်လရောင်နို့အုံတဖက်အား အုပ်ကိုင်မိတော့သည်။တွဲထားရင်း အိမ်ပေါ်ဖြည်းဖြည်းချင်း တက်ကာ မေလရောင် အိပ်ခန်းထဲ ရောက်လာခဲ့၏။ကုတင်ပေါ်ချအပေးတွင် မေလရောင်မှာ ညာဖက်လက်က အိပ်ရာအားပြုထောက်ကာ ဖင်ကြီးအား စွေ့ကနဲ့ထိုင်ချလိုက်သည်။ပြီးမှ အရှိန်လွန်လှန်မသွားစေရန် ဘယ်ဖက်လက်က ဝေယံဇော့်ခါးအား ဖမ်းဆွဲလိုက်၏။သို့သော် ခါးအားမဆွဲမိပဲ ပတ်ထားသော တဘက်အားဆွဲမိရာ ဝေယံဇော်မှာ တဘက်ကျွတ်သွားပြီး မေလရောင်လက်မောင်းလေးအား ဖမ်းထိန်းပေးလိုက်သဖြင့် လီးတန်းလန်း ဖြစ်နေရှာတော့သည်။

" ခ်ခ် … သဲရယ် … တီခင့်ကို မခြိမ်းခြောက်ပါနဲ့လား "

" ဟာဗျာ … တီခင်နော် … ပေး သား တဘက်ကို "

လီးအား လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်အုပ်ထားရင်း အဒေါ်ဖြစ်သူဆီ တံဘက်အားပြန်တောင်းနေ၏။

" မပေးပါဘူး … လာ … တီခင့်ရှေ့ … မနက်ကလည်း အားရအောင် မနမ်းလိုက်ရဘူး သားဖေဖေ ဖိုင်တွဲပို့ခိုင်းတာနဲ့ "

ဝေယံဇော်မှာ မေလရောင်ရှေ့ တိုးရပ်လိုက်ရာ မေလရောင်က အုပ်ထားသောလက်နှစ်ဖက်အား ဖယ်ရင်း လီးထိပ်အား ပြွတ်ကနဲ့ နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။ရေချိုးပြီးကာစ ဆပ်ပြာမွှေးနံ့လေးသင်းနေသော ဝေယံဇော်လီးအား သူမပါးလေးဖြင့် ကပ်လိုက် နှာခေါင်းချွန်ချွန်လေးဖြင့် ထိုးနမ်းလိုက် စိတ်ကြိုက်လုပ်နေတော့၏။လီးက တဖြည်းဖြည်း မာလာရာ ဝေယံဇော်မှ မေလရောင်ခေါင်းအား ဖမ်းထိန်းရင်း နူတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးထဲ ဒစ်ဖူးတေ့ကာ ကော့သွင်းလိုက်တော့သည်။

" ဖလွပ် … ဗျစ် … ပလွပ် … အုဝု "

…………………………………( တိတ်တခိုးအတွက် ရေးသားခဲ့သည်။ )

အပိုင်း ၂ ဆက်ရန်………