၂၀၁၁ သင်္ကြန်ဇာတ်လမ်းလေး (အောစာအုပ္)

 ၂၀၁၁ သင်္ကြန်ဇာတ်လမ်းလေး (အောစာအုပ္)

 

ဘာလိုလို နဲ့ … မြန် မာနှ စ်သ စ် ကူးလ သို့ ကူးေြ ပာင် းတော့မ ည့် ကာလ။

ရန် ကုန် မှာ သင်္ကြန်ေ ပျ ာ် ချင် သော်လ ည်း မိဘများ၏ ဆန္ဒ ကို မလွန်ဆ န် လိုသဖြင့် မော် လမြို င် သို့ လာခဲ့ရ ပါ သ ည်။မော်လြ မို င် က ာ းဂိတ် အ ရော က် ဝူးခနဲ ေ လ ကို မှုတ်ထု တ် လိုက်သ ည် ။ ြ မင် ကွင်း အသ စ်များဖြင့်

မော်လြ မို င်မြို ႖ လေး က မဆို း ချေ။ ရန်ကု န်ြ မို ႖ လို ကားမျာ းနှ င့် ကြပ်သိ ပ် နြေ ခင် းလ ည်း မရှိ ။ ရာသီ ဥ တု ပူလောင် သော် လည် း နေ လို့ ကောင် းပါ ၏။ ဘာရယ် မဟု တ် အိမ် တွင် အိပ် လိုက် စားလိုက် သော က်လိုက် ပ င်။ဒီလိုနဲပဲ့ တစ် ပ တ်ကြာသွားပါ တယ်ဗျာ။ ဘာမှလ ည်း မလု ပ်ရ ဘူး ။ အိမ် ထဲမှာ ေ အာ င် း နေ တ ာ ပဲ ။ ည နေ ဆို ကမ်း နာ း လ မ် းသွား၊ မျက်စိ အစာ ကျွေးလို ကတ်ာပဲ။ ဘာလိုလို နဲ့ သင်္ကြ န်ကျလာပါ ရေ ာ။ ေ မာ်လမြို င် က သူင ယ်ချင် းက သူ့အိ မ် မှာ ကားရှိတ ယ်တဲ့။ သူနဲပဲ့ လည် ေ ပါ့။ ဘာဖြစ် တ ယ် ညာဖြစ် တ ယ်ဆို ပီး ဖုန် းဆ က်လာ တယ်။”ေ အး က ွ ာ ငါ လိုက် ခဲ့မယ် ေ စာ်တွေ ရော ပါလား”” ပါတာပေါ့ကွ ာ မင် းက လည် း မင်း လ ာ မ ယ် မှန် းသိ လို့ အလန်း ေ တ ွ ကို ငါ့ကားနဲ့ လ ည်ဖို ႖ မန ည်း ပြောထား ရတ ာ” အဲ့လိုကောင် းပါသော သူင ယ်ချင် း။အကြတ် ေ န့ မ နက် ၁၀ နာရီခ န့်လောက် ကျွန်တော်တို့ မုဒုံ ကန်ကြီ းကို ေ ရာ က်နေတယ် ။ ရောက် တေ ာ့ တစ် ကိုယ်လုံ းလဲ ချမ် းစို နေ တာပဲ။ အလာ တုန်း က တစ် လမ်း လုံး မူးနေတော့ ကားပေါ် မှာ ဘယ် သူပါလာလို့ ပါလာမှ န်း မသိ ဘူး .. ဟီး ဟီး း း။ ကား ပေါ် က ဆင် းလာ မှဗျ ာ။ ေ စာ်တ စ်ေ ပွ သွားမြင်တ ယ်ဗျ။မော်လြ မီု င် သူ လေး ေ ပါ့ဗျာ။ နာမ ည်တော့ မြေ ပာတော့ ဘူး။ ” တော်တော် မို က်တ ယ်ဟ ” လို့ စိတ်ထဲက နေ ရေ ရွတ်လို က် တယ်။ ေ စာ်ရဲ ႖ အကျႌက ပါးေ တာ့ အထဲက ပေါက် စီ လေး ကို လှမ်းြ မင် ေ နရ တ ယ် ။ ဘယ်လို ပြောမ လဲ ဆိုတော့ ေ မာ် လမြို င် ပေါက် စီေ ပါ့။ အဲ့ ဒါသူနဲ့ မိတ်ဆ က်မ ယ်ဆို ပီး ဝင် သွားတာ နာမည် မေ း ဘာညာပေါ့။ မဒီေ လ း က သဘောလေ း မဆိုး ရှာပါ ဘူး ။ ပြန် ပြော ပါတ ယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ သူ့ကို ဆက်ေ မး ြ ဖစ် တယ် ။ ဘာနဲ့ လာတာ လဲ ဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ လာတဲ့ကားနပဲ့တဲ့ ဗျာ။”ဟာ ေ သ ရော ” ကိုယ့် နဖူး ပင် ကိုယ် ြ ပ န်ရို က်မိ သ ည်။

” တစ်လ မ်း လုံး မူးလာတာ ရှ င်လား “”အ ဟ.. ဟု တ်ပါတ ယ် “ကျွန်တော် ြ ပ န်ေြ ဖလို က်တ ယ်။ မဒီ လေ း မျက်နှာ ြ ပုံးစိ စိပ င် ြ ဖစ် သွားသည် ။ မုဒုံက အြ ပ န် ကျွန်တော် သူင ယ်ချင် းမျ ာ း၏ ကောင် း မှုကြော င့် နာမ ည်လ ည်း သိခွင့်ရ ခဲ့သလို မဒီလေး ရဲ႖ နား မှ ာလည်း ေ န ခွ င့်ရ ခဲ့ပါသ ည်။ ရေ တွေက လ ည်း ပ က်လိုက် တာဗျာ ဆက် တိုက် ပဲ။ ဒါနဲ့ ပဲကိုယ် ကလ ည်း သူ့နားကို တိုး သူက လ ည်း ကိုယ့် နား ကို တိုးနဲ့ ကျွန်တော့်စိတ် ထဲမှာ ေ ပျ ာ်နေ တာ။ ဗြန်း ဆို ခွက်ေ စာ င်း နဲ့ သူ့ကို ခုတ် တော့ မဲ့အ ချိန်မှာ ကျွန်တော် လှမ်း ေ တ ြွ့ပီး အြေ ပး အလွှာ း ကာပေးလိုက် တာတော် တေ ာ်ကျောကော့ သွားတယ် ဗျာ။ စိတ် ထဲမှာ ေ မာ်လမြီု င် က ကောင် တွေကိုတော်တော် ကျိန်ဆဲလို က် တယ် …)သူက ကျွန်တော့်အ နာ းကို ြ ဖည် းဖြည်းလေး တိုး ခဲ့ပီး ” နာသွားလား” တဲ့” အင်း ကိုယ် မနာပါဘူး … ညီမ ေ ရာ”

” မနာပါဘူ း ညီ မက ကို့ကို စိုး ရိမ် တာ နာသွားလား” ” မနာဘူး ညီမ ရ အဆ င်ေြ ပ တယ် ဘာမြှ ဖ စ်ဘူး “တစ် ကယ် တေ ာ့ ကျောကုန် း မှာတော် တော် ေ အာ င့် နေ တ ာ ။ ေြ ပာရ င်းဆို ရင် းနဲ့ ရေ ပုံးြ ကီး ဝေ့ ခ နဲ့ တ က်လာတာကို မြင်လို က် ပါတ ယ်။ ဒါနဲပဲ့ သူ့နားကို တိုးပီး ကာပေးလို က် တာ သူ ရဲ ႖ ရ င် အုံကို ကျွန်တော် ညာဘ က်လက်ြ ကီး က ထိထိ မိမိ ဆု ပ် ကိုင် မိပါ လေ ရော .. ပထမ တော့ ကြောင် တောင်တောင် ပ င် ြ ဖ စ်သွားသည် . ခနနေတော့မှာ .. လွှတ် ပေ းလို က် ကာ သူ့ကို ေ စ့ေ စ့ ကြည့် မိပါသ ည် … သူက တော့ ရှ က်သွားတယ် ထင် ပါရဲ ႖ ဗျာ။ မျက်လွှာလေး ေ အာ က်ချပြီ း ခေါင် း ငုံ့ ထားတာ …” ညီမ ဆော ရိး နော် .. မတေ ာ်တဆ ြ ဖ စ်သွ ားတာ တောင် းပန်ပါတ ယ် “” ရပါတယ် .. အကို ရ ..မေ တာ် တဆ ထိမိတာပဲ ကိစ္စ မရှိ ပါဘူး ..” လို့ အြေ ပာ .. မှာ သူ့အသံ တွေတုန် နေ တာ သတိထ ာ း မိ လိုက်တ ယ် … ချမ် းလို့ ပဲ တုန်တာလား … ဘာကြောင့်တု န်တာလဲ ဆို တာတော့ မ သိတော့ပါဘူး ….” အကို အဆ င် ပြေ ရင် ညီမ ကို အေ နွးထ ည်ေ လ း ပါ လ ာ း ညီမ ချမ် းနေပီ”” အင်း ယူလေ .. ညီမ “

 

အေ နွးထ ည် ခ ွ ျ တ်ပြီး လှမ်း ေ ပးလို က်တ ယ်။ တစ် ေ နလုံ့း ေ လျှ ာ က်လည်ြ ပီး အိ မ်ြ ပ န်ေ ရ ာ က်လာတော့ သူနဲ့

ကားပေါ် မှာ ပူ းပူး က ပ်က ပ် ေ နခဲ့တာ တွေ၊ စကား ပြော ခဲ့တာတွေတွေကို သတိရ မိ သား။ နာမ ည်ေ လ း က” နှင် းစက်နု ” တဲ့။ လူနဲ့ နာမည် နဲ့ လိုက်ပါ တယ် ဗျာ။ အသားဖြူြ ဖူ မျက်လုံး ဝိုင် းဝို င်း နဲ ကို့ ယ်လုံး အ လှ က ေ မာ်လြ မို င်သူ တို့ ထုံးစံ အတို င်း တင်ကြီးကြီ းထဲက ပေါ့။ အများကြီး မစ ဉ်း စာ း တေ ာ့ပါဘူး။ ေ ရ စို အဝ တ်များလဲပြီး ေ မာေ မာနဲပ့င် အိပ် ရာသို့ ဒိုက် ပင် ထိုးကာ ကွေးနေအော င်ပ င် အိပ် လိုက် သ ည်။အတ က်ေ န့ မ နက် စော စော စီး စီး နှ င်း စက် ကျွန်တော့်ဆီ ဖုန် းဆ က်ခဲ့ပါ လေ ရော ။ သူဖုန် းဆ က်ေ တ ာ့ ကျွန်တော်လ ည်းတော် တေ ာ် အံ့သြသွားတာ။ ဖုန် းနံ ပ တ်လ ည်း မ ေ ပး မိပါဘူ း။ ဘယ်လို ရသွား တာလဲ ဆိုပီးတော့ေ ပါ့။ ထားတော့လေ။ သူက မန က်ေ စာ ေ စာ ထွက်ခဲ့ဖို႖ ေြ ပာတော့လ ည်း ကျွန်တော်လ ည်း ကပျာကယာ မျက်နှာ သ စ် အဝ တ် အစား လဲပြီး ထွက်ခဲ့ တယ်။ သူတို့လမ်း ထိ ပ် ေ ရ ာ က်တော့ သူ စော င့်ေ နတ ယ်ဗျ။” ကိုနေ မ င်း အ ချိန်တိ ကျတ ယ်ေ နာ်”” အင်း ၊ တိကျရမှာ ပေါ့ …ကိုယ်က အ ချိန် ကိုလေးစားပါ တယ်”” ဒီနေ့ နှ င်း က ာ းနဲ့ မလည် ချ င်ဘူး … ဆိုင် ကယ် နဲ့ လ ည် မယ် … အကို အ နောက် က လိုက် ခဲ့ပေ းနော်” “အင်း ရပါတ ယ် … ဘာမြှ ဖ စ်ဘူး … ဒါပေ မဲ့ အ ကို ဆိုင် ကယ် မေ မာင် းတတ်ဘူ းနော ် … အေ နာက် က လိုက် စီး ရမှာ ကြောက်တ ယ် “

” ဟာ … အ ကိုကလ ည် း ညီမ ေ မာ်လြ မိ ု င်သူပဲ … ဆိုင်က ယ်လောက်တော့ ပိုင်ပါ တယ် … အေ းဆေ း ပါ …မကြော က်နဲ့ လိုက် ခဲ့”

ဒီလိုနဲပဲ့ ကျွန် တော်တို့ နှစ်ယောက် မော် လမြို င်ရဲ ႖ ဝသီ ထုံးစံ အတို င်း ကျျို က်မေ ရာဘကကို ေ ရာ က်ခဲ့တ ယ် … ဆိုင် ကယ် လေ းစီး လို့ပေါ့ ဗျာ … လမ် းက လူ တွေက တော့ ကျွန်တော့်ကို အထူ းအ ဆန် း သတ္တ ဝါ တစ် ကော င်လို ကြည့် နေကြတယ် ..မိန် းကလေးတ စ် ယောက်ရဲ ႖ .. အေ နာက် က လိုက် စီးတ ယ် လို့ ထင်ပါ ရဲ႖ ဗျ ာ .. ဘယ်လိုြ က ည့် ကြည့် ကျွန်တော်က တေ ာ့ ဂရု မ စိုက်ဘူ း .. ဒါပေ မဲ့ အခု မှ ဆိုင် ကယ် စစီ း ဖူးတာ ဆိုေ တ ာ့ နည် းနည် းတော့ လ န့် နေတာ .. အေ နာက် ကိုင် းကိုကို င် ပီးလို က်လာရတာ … အဆ င် မြေ ပဘူး ဗျ .. အဲ့ ဒါကို သူရိ ပ် မိသွ ားတယ် ထင် ပ ါ ရဲ႖ ၊” အကို … အ ေ နာ က်ကို င်း ကို င် ရတာအ ဆ င်မ ေြ ပ ရ င် ညီ မခါး ကို ဖက် ထားနော ် … တော်ကြာ ရန် ကုန် သားမော်လြ မို င် မှာ ဆိုင် ကယ် အ နောက် ကို င်း က ကျလို့ ေ ရှ ာသွားတယ်ဆို ကြားမကော င်းဘူ း ြ ဖစ် နေ ပါအုံး မယ် ” ” ဟာ … ဒီက လေး မ ဘာတွေလာပြော ေ နတာလဲ … တော်တော် အ နောက် သ န်တ ာ ပဲ ကွ ာ” ေြ ပာပြီး နှစ် ယော က်စ လုံး ရြီ က ပ ါ သ ည်။ကျွန်တော်လ ည်း အ နော က် ကနေ နှင် းစက်နု ရဲ ႖ ခါးကို ဖက် အ နာ းကို တိုး နိုင် သမျှ ကပ် ပီး နေ လို က်တာ တော်တော်ဖ က်လို့ ကော င်းတာပဲဗျာ။ မိန် းကလေး ဆိုင် ကယ် မော င်းတာ တ စ်ခါမှ မစီ းဖူ းလို့ပဲ ထင်ပါတ ယ်။ အိေ နတ ာ ပဲ ။ ဆိုင် ကယ် ချို င့်ဆောင့် သွားရင် သူ့ရင် နှစ် မွှာ ေ အာ က် ပို င်း လေ းနဲ ထိထိမိသွားတ ယ်။ ဂျယ်လီ ထက် နူး ညံ့တဲ့ ထိတွေမှု့ဆို တာ ဒါပဲထင် ပါရဲ ႖ ။တစ် ချက်တ စ် ချက် ဆိုင် က ယ်ခု န်သွားရင် ကျွန်တော့်ညီ လေး နဲ့ သူ့ဖ င် နဲ့ က ပ်က ပ် ေ ညှာ င့် မိတ ယ်။ အဟ င်းဟင် းး း နော် ။ မန ည်း ထိန်း ထ ာ း ရတ ယ်။ ကျို က်မ ေ ရာ က ြ ပ န် လာတော့ ကျွန်တော်တို့တွေ အီစီ ကလီ အဆင့် ထက် တေ ာင်

ပိုလွန် နြေ ပီ။ ကမ်း နာ း လ မ် း က ကျွန်တော့် သူင ယ်ချင် း မ ဏ္ဍပ် ေ ရာ က်တော့ သူလ ည် း န ည်း နည် း ထွေေ နပြီ ထင် ပါရဲ ႖ ။ ကျို က်မရော အထွက် ထည် းက နှ စ် ယောက် စလုံ း သောက် ထားတယ် လေ ။ သူ့ကို မဏ္ဍ ပ် အေ နာ က်ခေါ် သွားပြီး ေ ခါ င်းကြ ည် ေ အာ င် သံပ ရာ ရည် လေ းတို က်၊ သံပ ရာ သီ းလေ း ပါ ရှုခို င်းထားလို က်တယ် ။ ကံ ကောင် းလို့ ဘာမှမဖြ စ် ပဲ ေ မ ာ်လမြို င် ြ ပန် ေ ရာ က်လာတာ ။ သူ့ကို ပြု စုရ င်း နဲ့ သူ့မျက် နှာလေးကို လှမ်းြ ကည့် လိုက် တော့ ရီ ဝေ ေ န တ ဲ့ မျက်လုံ းလေးနဲ့ ြ ပန်ြ က ည့်တာ ။ သူ့မျ က်နှာနဲ့ အရ မ်း နီးနေေ တာ့ ကျွန်ေ တ ာ်လည်း မေ န နိုင် တော့ ပါဘူး ။ သူ့ရဲ ႖ နှုတ် ခ မ်း ပါ းေ လ း ကို ဖတ် ခနဲ လှမ် းပြီး နမ် းလို က်မိ တ ယ်။ သူ့မျက် တောင်လေးတွေ ကော့ ပီး ဆ င်းသွား တယ် ။ တစ် ခဏြ ကာတော့ …

” ကိုရယ် တော် ပါတော့ ကြာလာရင် အေ ရှ ႖ က လူတွေ ရိ ပ်မိ တော့ မယ် ” ပြော မှ ကျွန်တော်

ပြန်လွှ တ် ပေ း လိုက်တ ယ်။ ” ကို့အိ မ်ကို နှ င်း လိုက် ပို့ေ ပး မ ယ်ေ နာ်” ဆိုပီ း အိ မ်လို က်ပို့ေ ပး တ ယ် ။ အိမ် လည် း ရောက် လ ာ ေ ရ ာ သောက် ထ ာ းတဲ့ ရီ ဝေ ေ ၀ လေ း ေ တ ွ ရော ၊ ေ ရစို လို့ နုန် း နေ နဲ့ ဒဏ်တွေရယ် ေ ပါ င်း ပီးတော့ ကျွန်တော် အိ ပ်လို က်တော့ပါတယ်။ ြ မင် ယောင်ပါ သေ း တယ် … အိမ် မက် လှလှ မက် မယ် လို့ …

ဒီလိုနဲ့ သင်္ကြန် ရက် ေ နာ က် ဆုံးရက် နှစ် ဆန်း တ စ်ရ က် နေ့ ေ ရာ က်လ ာ ပါရော ။ အချိ န်တွေ ကုန်လို က်တာ မြန်လို က်တာ ဗျာ။ ေ နာ က် တစ် ပတ် ဆိုရ င် ကျွန်တော် က ရန်ကု န်ြ ပ န်ရတော့ မှာ မို႖ ရ န်ကု န်သ ာ း ပီပီခြေသွက် လ က်သွက်လှု ပ် ရှ ားဖို႖ စ ဉ်း စာ းမိ လိုက် ပါတယ် ။ နှ စ်ဆ န်းတ စ် ရက် နေ့ … ဘ ယ်မြို ႖ မှာ မှ မရှိ တဲ့ နောက် ဆုံး ရ က် မြို ႖ ထဲပတ် ေ ရ ပကခ်ံ ထွက်တာ မော် လမြို င် တစ်ြ မို ႖ တည် း ရှိတာ ကျွန်တော် အ ခုမှ ပဲသိပါေ တာ့သ ည်။ စည်ကာ းသိုက်မြို က် သော ေ မာ်လမြို င် နောက် ဆုံး ရက် တွင် နှင် း နုနှ င့် ရေ ပက် ခံအ တူထွက် ရ င်း ပျော်ခဲ့ပါသ ည် ။ညေ န (၈) နာ ရီထိုးတော့ အအေ းေ သာက် ရန် တောင် ဝိုင် းဘက် သို့ ထွက်လာခဲ့ပါသ ည်။ အေ အး ေ သာက်ရ င်းြ ဖင့်ကျွန်တော်က အေ းေ ဆး သေ ာ တစ် နေ ရာ တွင် သွားထိုင် ရန် စဉ်း စာ း မိ လာသဖြင့် နှင် းနကို

လိုက် ပို့ခို င်း လို က်သ ည်။ ေ တ ာ င်ဝို င်း ဗုဒ္ဒဝ င် ဘုရား ဘက်ြ ခ မ်း လူရှ င်း ေ အ းဆေ း သေ ာ ထိုင် ခုံတွင်

နေ ရာယူကြသည် ။ ကျွန်တော်ကပင် စပြီ း” နှင်း … ဘာလိုလို နဲ့ ဒီေ န့ သင်္ကြန်ပြီ းသွားပြီေ နာ် “” အင်း ဟုတ် တယ် … ကိုေ နမ င်း … ဘာ လို့လဲ … သင်္ကြန် မပီ းေ စချ င်ေ သ း ဘူးလာ း” ဟု ရီရီ ေ မာမော ပြန် ပြောပါသ ည်။” မပီး ချ င် သေ း ပါဘူး … ဒီလောက်ချောတဲ့ ေ မာ်လမြို င် သူေ လ း နဲ့ သြ င်္ကန်ကို ြ ဖစ် နို င်ရ င် တစ် သ က်လုံး လည် ချင် တာ”ဟွန်းး ရ န်ကု န်သားတွေ အ ေြ ပာ ေ က ာင် းနော ် … ဟုတ် လဲ ဟုတ် ပဲနဲ့ ..” ပြော ပီး မျ က်နှာပေါ် တွင်ရှက် သွေး ရော င် လွှမ်းသွားသည် ။” တစ်က ယ်ပါ နှင် းနု ရာ … ကို တစ်က ယ် နှင် းနု နဲ့ အတူ နေ ချင် သေ း တာပေါ့ အ မှန် ပဲ ” ပြောရ င်း ဆိုရ င် … နှင်း နု လက် လေး ကို ကိုင် လိုက်သ ည်။ နှင်း နက ဘာမှ မြေ ပာပဲ ေ ခါ င်း လေ းငုံ့ကာ ဘယ် ဘ က်လက် ဖဝါးလေးများက ဘေး နား ရှိ ပန် းလေးများအား ဖြည် း ညှင် းစွာ ဆော့ ကစား ေ နပါသ ည် ။

သူက ဘာမှ ဆက် မြေ ပာေ တာ့ဘဲ ဒီတို င်း ေ ခါ င်း ငုံ့ခါ နေ တော့ ကျွန်တော်လည် း ဆ က်လု ပ်ရ ခက် သွားသည် ။ နောက် ဆုံး ဘာညာ မစဉ် းစာ းတော့ ပဲနဲ့ သူရဲ ႖ ပုံ ခုံး လေ းကို အသာ လေ း ဆုပ် ကိုင်ြ ပီး သူ့မျက် နှာနားလေးကို တိုးနို င် သမျှ တိုးပီ းတော့ ” နှင် းနု ၊ နှင် းနု ကို ကိုချစ် တ ယ်ေ နာ် .. နှင်း နုေ ရာ ဟ င်” ဘာမှ ြ ပ န် မြေ ပာတော့ ပါ။ ကျွန်တော်လ ည်း တ စ်ြ ဖ ည်းြ ဖည် း ရဲလာပီး သူ့ရဲ ႖ ပ န်း နုေ ရာ င် ခ ပ်ပါး ပါး လွှမ်း ေ နတဲ့ နှုတ် ခမ် းလေး ကို အသာေ လးပ င် စု ပ်န မ် းမိ ပါတော့ သ ည်။ ပထမတော့ သူ ရုန် းပါ သေးတယ် ။ ေ နာ က်တော့လ ည်း အထိ အ တေ ွ ကို မလွန်ဆ န် နိုင် ဘူး ထင် ပါ ရဲ႖ ။ ကျွန်တော်ရဲ ႖ အန မ်း တေ ွ ကို ခပ်ြ က မ်းြ ကမ်း ပ င် တုံ့ြ ပ န်လာသ ည် ။ ကျွန်တော်လ ည်း တ စ်ဆ င့် တက်ကာ သူ့ရဲ ႖ ဝင်း အိ သေ ာရင် နှစ် မွှာ ( ေ မာ်လမြို င် ေ ပါ က်စီ) လေးကို အသာ အယာ ဂျုံနယ်သ လိုမျိ ုးလေး ေ ချေ ပး နေ မိပါ တယ် ။ သူရဲ ႖ မျက်ေ တ ာ င်တွေလ ည် း တစ်ြ ဖ ည် းဖြည်း ကော့စ ဉ်းလာပီးတော့ ကျွန်တော် ရဲ ႖ ခါးကို အ လို က်သ င့်လေး ြ ပန် ဖက် လာပါ တယ်။ ဘာကြောင့်မှ န်းလဲတော့ မ သိဘူး ။ ခွေ ျးစေးတွေတောင် ြ ပ န် နေ တာ သူ ရော ကျွန်တော် ရေ ာပေါ့။ ကျွန်တော့်ညီ လေး ကလ ည်း တြ ဖည် းဖြည်း တာလွှတ် တေ ာ့မဲ့ အ ေြ မှာ က် လိုပဲ ထောင် လာပါရော။ ေ နာ က်တ စ်ဆ င့် သူ့ရဲ ႖ ေ ပါ က် စီေ လ း နှစ် လုံး ကို ကိုင် ပီးတော့ အော က်ဘက် ကို တစ်ြ ဖ ည်းြ ဖည် းရောက် လာပါတယ် ။ သူက ထဘီ ၀ တ်လာတ ယ် ဆိုတော့ အခ က် အခဲ သိပ် မရှိ ပါဘူး ။ ထဘီ အ စေ လ းကို အသာ လေး ချွတ်လိုက်တော့ …

” ဟာ … ကို အဲ့ဒါတော့ မ လုပ် နဲေ့နာ် အပေါ် တောင် မှ ကို့ကို ချစ် လွန် းလို့ ဒီလော က် ရက် တိုေ လ း မှ ာ

ပေ းလို က်တာ ပါ … နှင်း ကို အထ င်မ ေ သ း ပါ နဲေ့ နာ်”

” ကို အထင် မ သေ း ပါ ဘူ း ဒါပေ မဲ့ ကို အ ရ မ်း ချ စ်လို့ပါ ေ န ာ်” လို့ ပြော လို က်တော့ သူလည် း နည် းနည်း

တွေေ ဝသွားပြီ း မျက်လုံး လေ း ြ ပ န်မှိ တ်သွား ပါတော့တ ယ် ။ သူရဲ ႖ ေ အာ က်ဘက် ေ စာ က်ဖု တ်ေ လ း ကို အသာေ လး ပွတ်ေ ပး လိုက် တော့ သူဘ ယ်လို မှ မေ နနို င်တော့ဘူး ။

 

” ဟင် း းး ကို ရ ယ် … ဘယ် လိုများ လုပ် နေတာလဲကွာ … နှင် းစိ တ်ထဲ မှာ တစ်မျိုးကြီ းပဲ …

နေ ရခ က်လို က်တာကွာ… ” ဟုပ င် ငြီးလာပါသည် ။ ကြာလာတော့ သူ့ရဲ ႖ စော က် ဖုတ် လေ းမှာ အရ ည် ပါ ရွှဲသလိုြ ဖ စ် လ ာ တယ်။ အဲ့အခါကျမှ သူ့ရဲ ႖ စောက် ဖု တ်လေးထဲ ကျွန်တော့်လက် ထိုးထည့်ြ ပီး

ရှေ ႖ တိုး ေ နာ က်ဆုတ် အချ က်ငါး ဆယ် လောက် လုပ် ပေးလို က်တာ တင်ကြီ း ကေ ာ့တက်လာပီ းတော့ ကျဉ်စ က်နဲ့ အတို့ခံလို က်ရသလို ကော့ ကော့ တက် သွားပီးတော့ သ က်ပြင်း ရှည်ြ ကီးချ ကာ ပြီးသွားပါတော့ သည် ။ ” ကို တစ် မျိုးကြီးပဲ နော် နှ င်း ဒီလို မျို း မခံစားဘူး ဖူးသိ လ ာ း နှ င်း အ ရင် ရည် းစာ းကလ ည်း အ ရမ် းရို းတယ် လက် တောင် သူမ ကိုင် ရဲဘူး … ဟွန်း … သူ့ကျမှ ရဲလို က်တာလေ … ပြော မေ န ပါနေဲ့တာ့ … အဟင်း း ဟင် းး ” နှင်း အလှ ည့် ပြီးသွား ရင် ကို့ကိုလ ည်း လုပ် ပေ းေ နာ် “

” နှင်း မှ မလု ပ် တတ်တာ ကိုရဲ ႖ … သင် ေ ပး လေ … ဟင် းး နော် … အြေ ပာအ ဆိုကလ ည်း ရဲပါ့ ..”

” နှင်း ရဲ႖ လက် လေး နဲ့ ကို့ညီ လေး ကို ြ ဖည် း ြ ဖည် းကို င်လို က်ေ နာ် … ပြီးရင် အေ ပါ် တ က်ေ အာ က်ဆ င်း လုပ် ေ ပး ဖြည် းဖြည်း နဲ့ မှန် မှန် လု ပ်ေ ပ း”သူလ ည်း ကျွန်တော်ပြော သလို မျို း အ ချ က် ၃ ၀ -၄ ၀ လောက် လုပ် ေ ပး အြ ပီ းမှာ ကျွန်တော်လ ည်း

ပြီးသွား ပါသ ည်။ နာရြီ က ည့်လို က်တော့ ကိုး နာ ရီ ပင် ခွဲနြေ ပီ။ နှင်း နုမျ က်နှာတွင် လ ည်း အိမ်ြ ပန် ေ နာ က်ကျသ ည့်အတွက် စိုးရိ မ် ေ နသ ည့် မျက်နှ ာမျို း ေ ပါ် ေ န သ လို ြ ဖစ် နေ တာ။ ဒီလိုနဲ့ပဲ ကျွန်တော်တို့ ပြန်လာ လိုက် တယ်။ အိမ် လ ည်း အ ရောက် ဆယ် နာရီ ပါထိုးသွားတ ယ် ။ နှင် းနု ရဲ ႖ ဒေါ် လေး ကို တော င် ဘုရား သွားလို့ ဆိုပြီ း လိမ်လို က်ရ သေ းတ ယ်။သည် လိုနှ င့် သင်္ကြန် အပြီးတွင် အင် မတ န် ချစ်သော ချစ်သူ များ ြ ဖ စ် သွားကြသ ည်။ ချစ် သူြ ဖ စ်ပြီး တစ် ပတ် အြ ကာတွင် နှင် း နုအား သူငယ် ချင်းတစ် ယော က်၏ အိ မ်သို့ မရ မက ေ ခါ် လာ ခဲ့သ ည်။ အြေ ကာင်းြ ပချက် အမျိုးမျ ိုးဖြင့် ဖြစ် သည် ။

လိုက်လာ ခဲ့မိ တာများ မှားပြီ လားဟု နှ င်း နု အ ေြ ပး အ လွှာ း စဉ်း စာ း မိလို က်သ ည်။ ေ န ခင် းဖက်ဆို တော့ ဘာဘဲပြော ပြော လူမြင် သူမြင် ရှိေ လ တေ ာ့ မှော က် ေ မှာ က်မှာ း မှာ း မဖြ စ်နို င်ဟု တွေးပြီး လိုက် ခဲ့တာ ဖြစ် သ ည်။ ကို့ကို အ ရမ် း ချ စ်သော်လ ည်း အ ပျိုစင် ဘဝကိုတော့ မင်္ဂလာ ဦး ညမှ ေ ပး မယ်ဟု သော စိ တ်က ေ လးက ရှိေ နေ သ း သ ည်။ ေ ရာ က် လ ာ တော့ ကို့၏ သူင ယ်ချင် း ကိုခွန် ချမ် းအိ မ် ဖြစ် ေ နသ ည်။ သူတို့နှစ် ေ ယ ာ က် ရောက် တော့ ကိုခွန် ချမ် းက သူ့ရဲ ႖ ဆော်ကြီ းဖု န်း ကို ေ စာ င့် နေ ရမ ည် ြ ဖ စ် သဖြင့် ခဏ ေ န ြ ပ န်လာ မည် ဆိုပြီး လမ်း ထိ ပ်သို့ ထွက်သွားသ ည်။ အိမ်ထဲတွ င် သူမ နှင့် ကိုနေ မင် း နှစ် ယောက်ထ ည်း ။ နှ င်း နု ဧည့် ခ န်း ရှိ ကုလားထို င် တွင် ထိုင်လို က်တော့ အိမ်ရှေ ႖ တံ ခါးအား ကိုေ န မင် း ြ ပ န်ပိ တ်လို က်သ ည်ကို တွေလို့ က်ရသည် ။ နှ င်း နု ဘာလို့လှ မ်ပြီ း မတာ းလိုက် မိ သလဲမသိ။ နှ င်း နုတ ကိုယ် လုံး ထူပူ နေ သ ည် ..သင်္ကြန် ေ နာ က်ဆုံး ရက် က ကို့ကို ချစ်ေ သ ာ စိတ်ြ ဖ င့် လုပ် ပေ းခဲ့သော်လ ည်း ခု လို နဖူ း တေ ွ့ ဒူးတွေ့ ကျပြန် တော့ လည် း နည် းနည်း ကြော က် နေ မိသ ည် ။ ချစ်သူြ ဖ စ် တာ တပတ်ပဲကြာ သေး သ ည်… ဆိတ်ကွယ် ရာ မှာတစ် ခါမှ တော့ မ ချိန်း ဖူး … နှင် းနု ကလည် း တမင် ကို

ရှော င်ခဲ့သ ည် ။ ကိုကို အထ င် သေး သွားမာှ စိုး ရိမ်ြ ခင် း ြ ဖ စ် သည် ။ ရှက် ရိ ပ်ြ ဖ င့် ရဲရဲတွတ်နီ နေ ရှာသော နှ င်း နု၏ မျက်နှာ လေ း က ေ ခါ င် း ငုံ့ကာထားသ ည် ။ အန က်ေ ရာ င် စက ပ်ေ လ း အော က်မှ ပူးကပ် ထားသေ ာ ဒူးနှ စ် ဖက် က တဆတ် ဆတ် တုန် နေ သ ည်။ ” ဘာလို့ … ဒီလောက် တော င် တုန် နေ ရတ ာလဲ နှင် းနု ရ ယ်” န ဂိုက မှ ကြောက် နေရတဲ့အထဲ ကိုေ နမ င်း အ နာ းကို ေ ရာ က်လာပြီ း ရုတ်တ ရက် စကား သံ ကြားလိုက် ရတော့ ရင် ထဲ ဒိန်းကနဲ ြ ဖစ် သွားသည် ။အို.. မသိဘူ း ” နှင် းနု ရဲ ႖ အ သံက ဘုဆ တ်ဆတ် လေ း ဖြစ်သွားသည် ။” ချစ်လိုက် ရတာ နှ င်း နုရ ယ်”” အို ကွယ် … ကျွတ် … ကွာ …ကို အဲ့လို မလု ပ်ပါ နဲ့”

 

ပခုံ းလုံ းလုံးလေး နှစ် ဖက် ကို အမိ အရ ဆုပ် ကိုင် လိုက် ရင် း အာမလို အားမ ရ ပြော လိုက်သ ည် ။

” နှင်း .. ကို့ကို ခ ျ စ်လား … ဟင် ..”” ကိုကလ ည်း နှင် းချ စ်လို့ ခု လိုက်လို က်လ ာ တာပေါ့ … တွေးတိုင် း ပဲ ေ မ း ေ နတ ယ် … ဘာမှန် းလဲ မ သိဘူး “နေ မင် း မျ က်နှ ာ တဖြည်းဖြည်း နီ းလာသ ည်။ ခန္ဓာ ကို ယ် နှစ် ခု ပူးကပ် သွားကြသ ည်။ ထွေး အိ သော

ရင် သားလေးအစုံ က နေ မ င် း၏ ရင် ဘတ် ကို ဖိကပ် ကာ လာသည် ။” အသက် ရှူြ ကပ် တယ် ကို ရယ် “” ဒီလိုဘဲ အမြဲတမ်း ဖ ကထ်ားချင်တာ “” သိပ်မကဲနဲ့ ကိုရ ယ် … ကိုခွန်ချ မ်း ြ ပန် ေ နအုံ းမယ် “” မလာသေ း ပါဘူး “နှင် းနု ၏ နှုတ် ခမ် းဖူ းဖူ းလေး က ချိုမွှေး နေ သ ည် ။ နွေး ေ ထွးလွန်း လှသ ည်။ အားပြ င်းသော နေ မ င်း ၏ စုပ် အား ကြော င့် နှင် းနု ၏ နှု တ်ခ မ်း ပါ းေ လ း ပြွတ်ခ နဲ ေ န မ င်း ၏ ပါးစ ပ်ထဲ ပါသွားသ ည်။ မျက် တောင် လေးများ မှေ းစင်းကျသွားသည် ။ နှင် း နု အလ န့်တြ ကား ရှူထု တ် လိုက် သော လေပူ နွေး ေ နွးေ လးကို ေ နမ င် း ရှူရှုှိ က်မိ လိုက် သည် ။ ရင် တွေက သိသိ သာာသာ ခု န် နေ သည် ။” အွန်း .. အ … မောတယ် ကိုရ ယ်…” ခေါ င်း နှ င့်လ ည်ပ င် းလေး စော င်း ရင် း နှုတ်ခ မ်း ကို လက် ခုံလေးဖြင့် ပွတ်ကာနှင် းနု ရှက်ပြုံးလေးဖြင့် မျက်နှာ ေ လ း လွှဲထားသည် ။ အသက် ရှူသြံ ပင် းပြင် းနဲ့ စိုက်ြ ကည့် နေ တဲ့ ကို့မျက် လုံး ေ တ ွ ကို ရင် မဆို င်ရဲ။ ဘာမှန် းမသိ ေ ပါ င် နှစ် လုံးကို အတင် းလိမ် ညှ ပ်ထ ာ း မိသ ည်။ ကို့လ က်များက တရွရွဖြင့် နှင် း နု၏ တစ် ကို ယ်လုံး ကို ပွတ် သပ် ပေ းေ နပြ န်သ ည်။

ကျောထဲမှာ စိ မ့်က နဲ ေ အး သ ည် ။ လက် ကလေးမှာ ကြက်သီ းဖု လေးတွေထလ ာသည် ။ စိတ် ေ တ ွ က လ ည်း ထိန်းချုပ်လို့ မရချင် တော့ေ ပ ။” နှင်း ေြ က ာ က် တယ်ကွာ … အာ.. မ လုပ် ပါနဲ့ ..ကွာ…” ကို့လက် တွေ ေ ကြာင့် ဟန်း တ ာ းရ င်း တလူးလူ း တလွန့်လွန့်ြ ဖင့် နှင်း နု မေ နတ တ် မထို င်တ တ် ြ ဖ စ်ေ နရ သ ည်။

ကို့ရဲ ႖ နှာ မှု တ် သံတွေက သည်းထန် လာသည် ။ ကိုယ့် မ ျ က်လုံးများက တဖျပ် ဖျပ် တောက်ပလင် းလက်လာ သ ည်။ ပုခုံ းနှ စ် ဖက်ကို ကျစ်ကျ စ်ပါ ေ အာင် ဆုပ် ကို င်ထားသော လက် များက ပိုပြီး တ င်းကြ ပ် လာသည် ။

ကို့ရဲ ႖ မျက်နှာ ြ ကီးက နှင်း နု ရဲ ႖ ရင်နှ စ် မွှာ ကို တရှူ းရှူ း ဖိန မ် းသ ည်။ နှင်း နု ကြက်သီ းများ တဖျန် ဖျန် း ထလာသည် ။လည် တိုင် ကေ ျာ့ကျော့လေးတွင် ချွေးက ေ လးေ တွ စို့လာ သည် ။ ကို့ခါးြ ကီး တြေ ဖးဖြေးကို င် းကျလာသည် ။ နွေ း ထေ ွ း သေ ာ အထိ အ ေ တ ွက့ နှင်း နု ၏ ဗိုက် သားလေ းဆီ ရော က်လ ာ သည် ။ နှင်း နု မျက်လုံ းပြူ း သွားသည် ။” ဟိတ် .. အဲ့လို… မလုပ် နဲ့ … ကိုရယ် … ဟိတ်ဆို …”မျက်လုံ းထဲ ပြာသွားပီး ကြေ ာ က်လန့်တကြ ာ းဖြင့် ကို့ဆံ ပ င်ကို အတင် းဆွဲသည်။ ေ ခါ င်းကို ဆွဲမော့သည် ။ ကိုက အနာ ခံသ ည် ။ ဇွတ်အတင် း။” ကိုရယ် .. နှင်းကို မသနာ း တော့ဘူ းလား ဟင်” ဒူးနှ စ် ဖက်ကို စေ့ ကပ် ပူးညှ ပ်ရ င်း ကို့ကိုယ်လုံးြ ကီးကို တွန်း ခွ ာ ရင် း အေ မာ တ ကေ ာ အသ နား ခံ လိုက် မြိ ပ န်သ ည်။ ကို လူစိတ် ပျောက်သွားပြီဟု နှင် းနု နားလ ည်ခံ စား လိုက် ရသ ည်။” ကို … နှင် း … အဲ့ ဒါမျ ို း … အိုး းး ……. ကျွတ်…. မကြို က်ဘး … သိ လား … နှင် း …. အ ပေါစာ းမ ဟုတ်ဘူ း …”ရင့် သီးသော စကား လုံးများဖြင့် ကို့ကို တိုက်ခို က်သော်လည် း ကိုကမဖြုံ ။ ပန် းရောင် စက ပ် လေး က ပေါင် ရ င်း အထိ လန် တက် သွားပြီ။ ဖွေးနု သော ေ ပါ င်သာ းလေးများကို လျှာဖြင့် ယက် သည် ။ ဓာတ်လို က်သ ည့်အလား ဆ တ်ဆတ် ခါသ ည်။ ေ ပါ င် ရင် း မှ မွှေ းညှ င်းလေးများ ထောင်ထ လာ သည် ။ နှင် းနု အော က်နှု တ်ခ မ်းကို ကိုက် ရ င် း မျက်ဝ န်း အိမ် မှ မျက်ရ ည် များ စို့ထွက်ကျ လာသည် ။ ချ စ်သူြ ဖ စ်ြ က သ ည်မှာ မကြာေ သး … ကိုက အထင် သေး ေ နပြီ ။ ဗြု န်းဆို … အော က်ခံ ဘော င်း ဘီလေးကို အသဲအသ န်

ဆွဲချွတ်နေပြ န် သည် ။ နှင် းနု ရှက်ြ ခ င် း၊ ေြ ကာက်ြ ခ င်း နှင့် ဒေါသ စိတ် ပါ စွတ်ဖ က်လာြ ပီး မိုး မွှ န်ေ အာ င် ရှုပ် ထွေး ခံ စား လာရပြီ း မူး ေ မ့ချင် လောက် အော င် ြ ဖ စ်သွ ားသည် ။

“ွေ ပာေ နတ ယျေ လ … အ… အငျ့ … မရ … ဘူး … လားးး …” လသေံ က မာ ေ ပ မဲ့ ခါ နသေညျ ။

” ဟာ… ကၽြတ္… မရ… ဘူး … ဆိုးတ ယ္ကြာ”စကား တွေက အစီ အ စဉ် မက ျ ဗရ မ်း ဗတ ာ ။ အော က်ခံ ဘေ ာင်းဘီ ပန်း ရေ ာ င်လေ းက ကို့လက်ထဲသို့ ပါသွားပါပြီ။”ြ ဗ စ် . ပလ ပ် …ပလပ် … ပလွတ်… ပလ ပ် …” ကို့၏ လျှာနွေး နွေးကြီ းက ေ မွှး နုစိ မ်း စိ မ်းလေးများကို တဗြင် းဗြင်း ယ က်သ ည်။ တဆက်ထ ည် းမှ ာပင် အ ငမ် းမရ လျှ ာ နှင့် ထိုးဆွကလိပြီ း ယက်သ ည် ။”အ .. အ င့် …. အင် းး းး ရှီး … ကျွတ်.. ကျွတ်.. ခက် လိုက် တာ…. အ… အာ… ဟ..”အပျို စ င် နှင် းနု ၏ ေ စာ က် ဖု တ်လေးက ဖွေးနု အိ တင် းကာ ေ ဖာ င်း ေ နသ ည်။ ကို့ရဲ ႖ နှုတ် ခမ် းနှ စ်လွှ ာဖြင့် ဖိက ပ်စု ပ်လို က်တို င်း နီရဲ ကာ ကျန် ရစ် သည် ။ အနံ့လေးများက သင်း နေ သ ည်။ ရှိ န်း ရှိန် းမြြ မ

အေ မွှး အ မျှ င် လေးများကို နှာခေါင် းထိ ပ်ြ ဖ င့် ထိုး ဖိပွတ် ကြိတ်ရ င်း န မ်း ပ စ်လို က်သ ည်။ နှင် းနု အသ က်ေ အာ င့်ထ ာ း လိုက် ရသည် ။ ရင် ထဲတွင် တဖျင် းဖျ င်း ကာမလှိုင် း တို့ ကြွတက်လာသည် ။ နှ င် းနု ၏ ကာမတံ ခါး ပေ ါ ကမ်ျားကို ကို ကနှိုး ဆ ွ ရ င်း ဖွ င့်သ ည်။ နှင်း နု အံကြိ တ်ပြီ း တင်း ခံ ထားသ ည်။ နှုတ်ခ မ်းလေးများ တဆတ် ဆတ် တုန် ခါလာသ ည်။” ပြွတ်.. ..အ င် း.. ပလ ပ် … ပလပ် … စွတ်… ပြွ တ် … အင် း …ပလပ် …”သစ် လွင်ေ ဖွ း နု ေ ဖာ င်းကား မွှေ းအီ ေ နေ သ ာ စောက် ဖု တ်ကြီးက ချစ်စ ရ ာ ကော င် းလှ သည် ၊ချိုမြိန် မွှေ းမြနေသဖြင့် စိတ် ပါလက် ပါ အရသာခြံ ပီး ယက်သ ည်။ အသွေးအသားတို့ ဖြင့် ဖွဲ့ စည် းတ ည် ဆောက်ထားသော နှ င်း နု မျက်လုံး လေ းေ တ ွ ေ မှး စင် းလ ာ၏။ မျက်နှာ ေ လး တခု လုံး ရဲရဲ နြီ မ န်း နေ သ ည်။ ဖျတ်ဖျတ် လူး တုန် ခါ နေသော နှုတ် ခမ် းလေ း အစုံ က ရွှမ် းစို ၀ င်းလ က်ကာ ခပ် ဟ ဟေ လး ဖြစ်လာ သည် ။ မျက် နှာ ေ လ း ကို ေ မ့ာ လှ န် ထားရင်း လက်နှ စ်ဖ က်ြ ဖ င့် ကို့ရဲ ႖ ဆံပ င်တွေကို ဆုတ် ကိုင် ထားမိ သ ည်။

နှင် းနု ထိုင်နေသည် က ဆက်တီကု လ ာ း ထိုင် ပေါ် တွင် ြ ဖစ် သည် ။ ကို က နှင်း ၏ ခြေ နှစ် ချောင် းကို

ကုလားထို င် ပေါ် ဆွဲတင်ပြီ း ထောင် လုက် သည် ။ိ နှင် းနု ၏ ကျောလေးက ကုလားထို င်ေ နာ က် မှီနှ င့် ကပ် သွားကာ စောက် ဖု တ်ကြီးက နီရဲရဲပြဲ အာလာေ တာ့သည် ။ ကိုက နှင် းကို ကြည့် ရင် းဖြင့် တကို ယ်လုံး တုန် ခါ လာသည် ။ နှင် းနု က လက်နှ စ်ဖ က်ကို နောက် လှ န်ပြီး ကုလ ာ း ထိုင် ေ နာ က်မှီ အား တဖက်တ ချ က်စီ တင် းတ င်းဆု ပ် ကာ မျက်ေ စ့ မှိတ် ထားလိုက် သ ည်။ ခပ်လ န် လန် ကျောမှီ ထားသော နှင် း၏ စော က်ဖု တ်ကြီး က ြ ပ ည့် ြ ပ ည့် ဝဝြ ကီး ဖော င်းကာ းတ စ်ကျစ် ေ နသ ည်။ ေ စာ က် ေ စ့ေ လ း က ေ ငါ က်က နဲ ဆို ဆတ်ဆတ် တုန် နေ သည် ကို ကျွန်တော် သေသေချာချာကြီး တွေေ့ န ရသ ည။် ကျွန်တော် ပဆို းကို ချွတ်ချလို က် သည် ။ နီရဲ ေ သာ လီး ထိပ်ြ ကီးက အေ ရာင် လက် လက် ထွက် သယောင် ပင် ြ ဖစ် နေ သ ည်။ နှင် းနု မျက်နှာ လွှဲပြီး အသံ ထွက်ေ အာ င် ရှိုက် ငိုမိ သ ည်။” အဟင့် … ဟင့် …အ င်း … အ င်း … ဟီးးး း… ဟင့် …”ကျွန်တော် ရှေ ႖ ကို ငိုက်ပီ းတော့ လီး ကို အရ င်း ပို င်း က နေ လက်ညှိုးလက် မဖြ င့် ညှ ပ်ကို င်ပြီ း အဆ င်သ င့်ပြဲ အာနေတဲ့ စေ ာက်ဖုတ် ေ ပါ က်ထဲကို အရေရွဲရွဲနဲ့ ဇွတ် က နဲ ဆို ထိုးထ ည့် လိုက်သ ည် ။ “အ……………. ဟာ……………… ဟာ …………”နှင် းနု နာကျင် စွာ ေ အာ်လို က်ရှာ သ ည် ။” စွပ်… ဘွတ်… ဖွတ်… ဘွတ်…ဗြွတ် …”” ဟင့် …. အ…… အ………. နာ တယ် …”မိန် းက လေ းတွေ ပြောတ တ် သော မရို းနို င် သည့် စကား ကို နှင်း နု ပြော နေ သည် ။ ” နာတယ် …. နာ တယ် … အ…. အရှီ း … အား ………. အ…………. အင့် ……….”ငြီးတွား ငိုယို ရ င်း တံတွေးမြို ချ သည် ။ ထပ်ြ ပီး ေ အာ်သ ည် ။ ကျွန်တော် က ကုလားထို င်ေ နာ က် မှီကို ကျစက်ျစ် ပါေ အာင် ဆွဲကိုင်ြ ပီး ဖ င်ကို နှိမ့် ခြေကို ကားပြီ း ဆော င့်တော့ သည် ။

” ဘွတ်..ြ ဗ စ် .. ဘွတ်………… ဗြစ် … ဇွတ် … ဖွတ် .. ဘွတ်…ြ ဗ စ် …………”

” ဟင့် … အင့် … ဟင့် …အင် း … အ င်း … အီး …”

နှင် းနု ဖင်ကြီး ကြွကြွလာသည်။ ေြ ခေ ထာက်လေးများက တဆတ် ဆတ် တုန် ခါေ နသ ည်။ ေ ပါ င် းရင်း နှစ် ဖက် ကို ကားပြီး ထိုင် ထားေ ပး သော နှ င်း နု၏ ေ ပါ င် တွင်းသာ းလေ းများ နီရဲလာ သည် ။ နှင် းနု အသာ းြ ဖူသြ ဖင့် အေ ရထွက်ြ ကမ်း သ ည်။ ဘွတ်က နဲ စိ မ့် ကျလာသော အရ ည် များက အကွက်လို က်။” ဘွတ်…… စွပ် ……… စွတ် … ဘွတ်… စွတ် … ဘွတ် ………အီ း …. အား …. အ…” “အ… အိ .. အ င့် …အ င်း … အ င်း …. ရှီး .. အာ း.. အား ………… ဟား……………”နှင် းနု ဒူးနှစ် လုံ း ရိုက်ေ နသ ည်။ ေ စ့က ပ် လိုက်တို င်း ေ စာ က်ဖု တ်ကြီ း ထဲ သု႖ တင်းြ ကပ် စွာ တိုး ၀ င်သွားသော လီးကြီ းဘေး မှ ေ စာ က်ေ ရ ဖြူဖြူလေးများ ပြိက နဲ ပြိကနဲ ညှစ် ထွက်လာ ပုံမှာ အား ရစ ရာကော င်း လှ သည် ။ နေ မင် းက ကုလားထို င်ေ နာ က်ကျောနှင့် ညှပ်ြ ပီး အပီ အပြ င်ကို လိုးနေသော ကြေ ာ င့် နှင်း နု၏ ကို ယ်ေ လ း မှာ အပြ င်း အထ န် ဆော င့်ခါကာ နေ သည် ။”ြ မ န်ြ မ န် .. လုပ် .. ပါကို ရယ် ………… နှ င်း … နာတယ် ……….”

” နှင်း … ေ စာ က်ပ တ်ေ လ း ကို လိုးရတာ ..ကိုယ် တော့ .. တအားစွဲသွားပြီး … သိလား …” စကားလုံ းများ

ဘယ်သို့ဘယ် ပုံထွက် သွားသည် ကိုပ င် ကျွန်တော် သေချာမသိ တော့ …”အ … အ… အဟ င့် …… အီသွားမှ… ပစ် မသွားနဲ့ ……. နော် … အ မေ့ ……… အင့် … ဟင့် ……… အ င့် … ရှီး … အား …”” တသက်လုံ း …. မြ ပစ် ဖူး … စိ တ်………… ချ…….””အ………… အီး ……… ရှီး ……….ြ မ န်… ြ မ န် … လုပ် မပြီး သေးဘူ းလား … ကိုက မညှာ ဘူးကွာ … တအား..ဆောင့် တာပဲ .. နှင်း… သေ ေ ရာေ ပါ့”မျက်ရ ည် တွေ စိုလျှ က် ပူး က ပ်ေ နေ သ ာ မျက်တောင် လေးများကို ပင့်လှ န်ပြီး ချစ်စ ဖွ ယ် ငိုမဲ့မဲ့လေး ပြောသ ည် ။” ကို.. စိတ် မထိန်း နို င်လို့ပါ .. နှ င်း ရယ် …….သိ ပ်နာလာ း ……………………”” အိုး … နာတာပေါ့ ..ကို့ဟာြ ကီးက အကြီးြ ကီးပဲကို … ပြီးတော့ ..အဆုံ း … အဆုံး ထိ ဘဲ … ဟွန်း း “”ြ ဗ စ် ……………………ဇွတ် ……………… ဘွတ်…………… ဖွတ်…………… ဖွတ် … ဇွ ိ ……………”

နှင် းနု ေြ ခေ ထ ာ က်လေ းနှ စ် ချောင်းကို အားပြုလျှ က် ဘယ် ညာယိ မ်း စော င်း ပေ းသ ည် ။

အချက် နှ စ်ဆ ယ်လောက် ကြာလာသော အခါ နှင် း နု တောင့်မ ခံ နိုင် တော့ ကာမဆ န္ဒတို့ အထိ ပ်ေ ရာ က် လာကာပြီးသွားပါတော့ သ ည်။ ေ န မင် းလ ည်း ေ နာ က်ထ ပ်အ ချ က် ၂၀ လောက် ဆောင့် ပီး ေ သ ာ အခါ ပြီးသွား ပါတော့သ ည် ။” ကို.. နှ င်း နု ေ ပါ် က ဆင် းပါ အုံး းး … နှင်း အ ပေါ် မှာ ေ လ း ေ နပြီ”နေ မင် းလ ည် း နှင် းနု ေ ပါ် မှ ဆင်း သ ည်နှ င့် အ ရုပ်ြ ကိုးပြတ်ဖြစ် ကာ မေ ာမောပ န်း ပ န်း နှင့် တရေး အိပ် ေ ပျ ာ်သွားလေ တော့သ ည်။