" မျှော်တဲ့ လရောင် " ( ဇတ်သိမ်း )

 

" မျှော်တဲ့ လရောင် " ( ဇတ်သိမ်း )

💟💟💟💟💟💟💟💟💟

ကုတင်နားအရောက် ဦးရဲဇော်မှာ ခင်လရောင်အား ဆွဲလှဲရင်း ကုတင်ပေါ်လှဲချလိုက်တော့၏။

" ကိုရဲ … ညီမလေးပါ … သ တိ ထား ပါ ဦး … … … "

ခင်လရောင် စကားမဆုံးခင် ပက်လက်လေးဖြစ်နေသော သူမကိုယ်လုံးအား ခွကာ နူတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးအား ဆွဲစုပ်ခံရသည်။

" အင့် … ဖလူး … ပြွတ် ပြွတ် "

ပေါင်နှစ်ချောင်းအား စိထားပေမယ့် အကိုဖြစ်သူ၏ လီးမှာ အဖုတ်လေးအား တည့်တည့်ထောက်မိနေ၏။ဦးရဲဇော်မှာ ကိုယ်လုံးအားကြွရင်း တင်းထုပ်နေသော နို့အုံကြီးများအား ညှစ်ချေပေးနေပြန်သည်။ခင်လရောင်မှာ ဦးရဲဇော် ကိုယ်လုံးအောက်မှ လူးလွန့်ရုန်းထွက်ဖို့ ကြိုးစားရာ အရာမရောက်ပေ။တဖြည်းဖြည်း အကိုဖြစ်သူဦးရဲဇော်၏ လက်များက နို့အုံများမှတစ်ဆင့် အောက်ဖက်သို့ဆင်းလာရာ သူမပေါင်ခြံထဲ ရောက်ရှိလာ၏။ထမိန်အပြင်မှပွတ်နေရာ ဦးရဲဇော်မှာ အားမရသည့်ပုံစံကြောင့် ခင်လရောင် ဗိုက်သားလေးပေါ်ရွေ့ရင်း လက်ချောင်းများအား ထမ်ိန်အတွင်းသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။အဖုတ်အက်ကွဲကြောင်းလေးထဲ လက်ခလယ်ထည့်ကာ အပေါ်သို့ ကုတ်တင်လိုက်စဉ် ထောင်ထွက်နေသော အစိလေးအား ကော်မိသဖြင့် ခင်လရောင် တစ်ယောက် တကိုယ်လုံး တုန်တက်သွားရသည်။သိစိတ်ကငြင်းဆန်နေပေမယ့် ပေါင်တန်လေးများက အလိုလိုကားပေးမိနေ၏။

နူတ်ခမ်းချင်းတေ့စုပ်နေရာမှ စောက်စိလေးအား ဖိချေခံရသဖြင့် ရင်ဘတ်လေးမော့တက်သွားကာ ခေါင်းလေးဘေးလွဲရင်း တအင်းအင်း ညည်းနေရသည်။ဦးရဲဇော်မှာ ခင်လရောင်စောက်ပတ်လေးအား ကလိရင်း ကိုယ်လုံးအား အောက်ဖက်ရွေ့လိုက်သည်။ထမိန်အပေါ်စအားဖြည်ရင်း ပေါင်လယ်ထိဆွဲချကာ ပေါင်ဂွထဲမှ အဖုတ်လေးအား ဖိယက်တော့၏။

" အို … ကိုရဲ … မလုပ်နဲ့ "

ခင်လရောင် တားပေမယ့် ဦးရဲဇော်မှာ ပေါင်သားနှစ်ဖက်အား လက်ဖြင်ဖိထားရင်း စောက်ပတ်လေးအား တပြက်ပြက် ယက်နေသည်။အတွေ့အကြုံမရှိသေးသော ခင်လရောင်မှာ အကိုဖြစ်သူ၏ မူးမူးရူးရူး ဇွတ်တရွတ်နိုင်မှု့များကြောင့် တအင်းအင်း ညည်းနေရတော့၏။ဇနီးဖြစ်သူမရှိသော အကိုဖြစ်သူဦးရဲဇော်အား သနားသဖြင့် ဤအိမ်ကြီး၌ အတူလာနေရာမှ ခုလို အဖြစ်ပျက်နှင့် ကြုံရတော့သည်။ဦးရဲဇော်မှာလည်း အသိစိတ်ပျောက်ကာ ညီမဖြစ်သူအား ဆုံးပါးသွားသော ဇနီးအဖြစ်ထင်မှတ်နေရှာ၏။စောက်ပတ်လေးအား အထက်အောက်ယက်ပေးကာ အစိလေးအား ဆွဲစုပ်ပေးသည်။ခင်လရောင်မှာလည်း ရမ္မက်စိတ်လေးများ ထကြွကာ မသိမသာလေး စိတ်ပါလာမိ၏။ဖင်သားကြီးများ ကြွတက်ကာ အဖုတ်လေးအား ကော့ပေးရင်း ညည်းတွားနေသည်။

" အ အားးး းးးးး … ရှီးးးး … အ အ "

အသံပေါင်စုံထွက်ပြီး ညည်းတွားနေတဲ့ ခင်လရောင်၏ စောက်ခေါင်းလေးထဲ လက်ခလယ်ထည့်ကာ အထုတ်အသွင်းလုပ်ပေးနေပြန်သည်။စောက်စိလေးအား ဆွဲစုပ်ရင်း သွားဖြင့် မနာ့တနာလေးကိုက်ပေးရာ ခင်လရောင်တစ်ယောက် ကော့ပျံနေတော့၏။လက်ခလယ်နှင့် စောက်ခေါင်းအတွင်းသားများအား ထိုးမွှေလိုက်စဉ် ခင်လရောက် ပေါင်သားလေးများ တဆက်ဆက်တုန်ကာ…

" အားးး … ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ … ကိုရဲ … အ အားးး … ညီမလေး ရင်ထဲ ဘာတွေဖြစ်ကုန်ပြီလည်း … အ … မသိတော့ပါဘူးးး … အို့ အိုးးးး … အမလေးးးး … မရ တော့ ဘူးးးးး … ထွက် ထွက် … ထွက်ကုန်ပါပြီ … အားးးး ရှီးးးးး အင်းးး းးးးး "

ခင်လရောင်မှာ ဖင်သားကြီးမြှောင်တက်လာရင်း စောက်ရည်များ တဗြန်ဗြန်း ပန်းထုတ်ရာ ဦးရဲဇော် မျက်နှာအား စင်ကုန်တော့၏။မျက်လုံးလေးစင်းကာ သူမစောက်ရည်များရွှဲနှစ်နေသော အကိုဖြစ်သူဦးရဲဇော်၏ မျက်နှာအား ကြည့်ရင်း…

" ကိုရဲ … ကန်တော့နော် … ကန်တော့ "

ရင်ဘတ်ပေါ် လက်အုပ်ချီကာ ပက်လက်အနေထားဖြင့် တောင်းပန်ရင်း ဖင်ကြီးအား ကုတင်ပေါ်ပြန်ချလိုက်တော့၏။ဦးရဲဇော်မှာ စောက်ရည်များရွှဲပြီး ဖေါင်းကြွနေသော စောက်ပတ်လေးအား စိုက်ကြည့်ကာ သူ၏ဘောင်းဘီအားဆွဲချွတ်လိုက်သည်။ဦးရဲဇော် အတွင်းခံဘောင်းဘီထဲက လီးကြီးမှာ အမြှောင်းလိုင်ထနေရာ မေလရောင်တစ်ယောက် ကြည့်နေရင်း ရင်ဖိုနေရ၏။။အကိုဖြစ်သူ၏ လီးကြီး သူမစောက်ဖုတ်လေးထဲ မကြာခင် ဝင်လာတော့မည်ကို တွေးနေစဉ် ဦးရဲဇော်မှာ အတွင်းခံဘောင်းဘီအား ပေါင်လယ်ထိဆွဲချလိုက်သည်။

" အိုရ် "

ဦးရဲဇော် လမွှေးအုံကြီးအောက်ဖက် ဒစ်ကြီးကော့နေသော လီးတန်ကြီးမှာ တဇပ်ဇပ် တုန်နေသည်ကို ခင်လရောင် မြင်လိုက်ရတော့၏။သူမစောက်ခေါင်းဝလေးထဲ ခပ်နွေးနွေးဒစ်ဖူးကြီးတေ့ခံရပြီး တဆက်တည်း အကိုဖြစ်သူ၏ လီးညိုကြီး တိုးဝင်လာတော့သည်။

" ဗျစ် … အ … ဘွတ် … အမလေး … ကိုရဲ "

စောက်ခေါင်းထဲ ပူကနဲ့ဖြစ်ကာ စပ်ဖျင်းကြီး ခံစားလိုက်ရသည်။ဒီအသက်ရွယ်ထိ ချစ်သူရည်းစား မထားဖူး၍ အထိအတွေ့လုံးဝမရှိသော သူမစောက်ပတ်လေးအား ပထမဆုံး လီးသွင်းခံလိုက်ရ၏။အကိုအရင်းခေါက်ခေါက်၏ လီးကြီးအား မဆန့်မပြဲနှင့် စောက်ဖုတ်လေးက ကြိုဆိုရင် အပျိုမှေးပေါက်ကာ သွေးများစီးဆင်းလာရသည်။ဦးရဲဇော်မှာလည်း မိန်းမဆုံးပြီးကတည်းက ကာမဆန္ဒများ ချုပ်တီးထားရာ တရကြမ်း ဖိလိုးနေတော့သည်။ခင်လရောင်စောက်ဖုတ်လေးမှာ စီးပိုင်နေသဖြင့် လီးအရည်ပြား တစ်လျှောက် တင်းကျပ်စွာ ညှစ်ထားပေးသလို ဖြစ်နေရ၏။လီးအရင်းထိ ဝင်သွားတိုင်း ရင်ဘတ်လေးကော့ကာ အော်ဟစ်နေသော အသံများက ဦးရဲဇော်၏ ကာမစိတ်အား ပိုပြီး တောက်လောင်စေတော့သည်။

" အားးးးး းးးးးးးးး … သေပါပြီ … ကိုရဲ ရယ် … ဖြည်းဖြည်း လုပ်ပါ … အဟင့် ဟင့် "

ခင်လရောင်၏ ငိုယိုတောင်းပန်သံလေးများမှာ ဦးရဲဇော်၏ ရက်ရက်စက်စက် လိုးချက်များအောက် ပျောက်ကွယ်ခဲ့ရ၏။တညလုံး နားလိုက် လိုးလိုက်ဖြင့် မနက်၅နာရီလောက်မှ ဦးရဲဇော်တစ်ယောက် ရပ်သွားခဲ့သည်။ခင်လရောင် စောက်ပတ်နီတာရဲလေးမှာ အပျိုမှေးပေါက်ကာ ယောင်ကားနေရရှာ၏။မနက်အိပ်ယာနိုးသည်နှင့် ဦးရဲဇော်တစ်ယောက် ကုန်းထလိုက်သည်။

" အားးး … ကျွတ် ကျွတ် "

ညက အမူးလွန်၍ ခေါင်းက တဆစ်ဆစ် ကိုက်ခဲနေရသည်။ဘေးနားမှ ငိုသံသဲ့သဲ့ ကြားမိသဖြင့် လှည့်ကြည့်မိရာ…

" ဟင် … ညီမလေး … ဘယ် ဘယ် ဘယ်လိုဖြစ် … ဖြစ် "

ဦးရဲဇော်မှာ ခင်လရောင်အား မေးရင်း သူ့အောက်ပိုင်း ကြည့်မိရာ ဘောင်းဘီမရှိတော့ပဲ လီးကြီးမှာ သွေးစသွေးနများ ကပ်နေပြီး ပေါင်ပေါ်ကပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရတော့သည်။

" ညက … ကိုရဲ … တအား မူးလာလို့… ညီမလေးက အိပ်ခန်းထဲ တွဲပို့တာ … ဒီထဲရောက်တော့ … အဟင့် ဟင့် ဟင့် "

ဦးရဲဇော်မှာ အခြေအနေအား သဘောပေါက်သွားသည်။ခင်လရောင်အား နောက် ဒီလို မဖြစ်စေရပါဘူးဟု တတွက်တွတ် တောင်းပန်နေရှာ၏်။တညလုံး လိုးထားသော ညီမဖြစ်သူကိုယ်လုံးလေးအား ဆွဲထူကာ ရေချိုးခန်းထဲ သန့်စင်ခိုင်းလိုက်သည်။ခင်လရောင်မှာ နှစ်ရက်ခန့် ကွတကွတလေးဖြစ်နေကာ နောက်ရက်မှ အဖုတ်လေးက သက်သာသွားတော့သည်။တူဖြစ်သူ ဝေယံဇော် ကျောင်းပြီးသည့်နောက်ပိုင်း ရင်းရင်းနှီးနှီးနေရင်း သံယောစဉ်ဖြစ်လာခဲ့၏။တခါတခါ အကိုဖြစ်သူ၏ လီးကြီးမြင်ယောင်လာချိန် ဝေယံဇော်လီးအား ပွတ်သပ်ရင်း စိတ်ဖြေခဲ့ရသည်။နောက်ပိုင်း ဦးရဲဇော်မှာ သတိထားမိလာ၍ ညီမဖြစ်သူအား အမှားမဖြစ်ဖို့ ပြောပြရာ ခင်လရောင်မှ ဝေယံဇော်နှင့် ဘယ်တော့မှ လွန်လွန်ကျူးကျူး ဖြစ်မည်မဟုတ်ကြောင်း ကတိပေးလိုက်တော့သည်။

xxxxxxxxxxxxxxxxxx

" ဟေ့ … ညီမလေး အကိုမေးနေတာ ဘာမှလည်း ပြန်မပြောဘူး "

ရုတ်တရက် အကိုဖြစ်သူစကားကြောင့် ခင်လရောင်မှာ အတွေးစလေးများပျက်သွားရသည်။

" ရှင် … ကိုရဲ "

" ညီမလေးက အခု … ဘယ်သွား … နေချင်တာလဲ "

" တနေရာရာပေါ့ … ကိုရဲရယ် "

" အကို နားလည်ပါတယ် … ဒါပေမယ် … သေချာစဉ်းစားပါဦး … ညီမလေးနဲ့သားလေးရဲ့ … သံယောစဉ်က အကိုထင်တာထက် ကြီးမားနေတာ … ဒါက သားလေးရဲ့ ဒိုင်ရာရီ စာအုပ်လေး ရော့ "

" ဟင် "

" အေးဆေးဖတ်ကြည့် အကို ကုမ္ပဏီသွားရဦးမယ် "

ဦးရဲဇော် ထွက်သွားမှ ခင်လရောင်လည်း သူမအိပ်ခန်းထဲဝင်ကာ ဝေယံဇော့် စာအုပ်လေးအား ဖတ်ကြည့်တော့သည်။

xxxxxxxxxxxxxxxxxxx

အသဲပုံ စတေကာလေးကပ်ထားသော စာအုပ်မျက်နှာဖုံးလေးအား ဆွဲလှန်လိုက်၏။

*

*

*

ဒီနေ့ စာမေးပွဲ နောက်ဆုံးနေ့ ပျော်လိုက်တာဗျာ။တီခင်က စိတ်မချလို့တဲ့ ကျောင်းလာကြိုတာ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့မလည်ရဘူးဗျ။တီခင်နဲ့ပဲ လျှောက်လည်ဖြစ်တာပါ။ဘီယာအတူသောက်ပြီး အိမ်ပြန်ခဲ့ကြတာ။ကျနော်က မူးနေတာ တီခင်က နဲနဲပဲသောက်တော့ သိပ်မမူးပါဘူး။အိမ်ပြန်ရောက်တော့ အဖေလည်း မရှိဘူး တီခင်နဲ့ကျနော် နှစ်ယောက်ထဲပဲလေ။သီချင်းဆိုကြတာ ပျော်စရာကြီးဗျ။ခဏနားပြီးတော့ ကျနော် ဘီယာနဲ့အာလူးကြော် ထပ်ဝယ်လိုက်တယ်။တီခင်လည်း ထပ်တိုက် ကျနော်လည်းသောက်ပေါ့။တီခင်လည်း သီးချင်ဆိုလိုက် သောက်လိုက်နဲ့ နဲနဲမူးလာပါပြီ။ကျနော်က တီခင့်ကို ကခိုင်းတာ ပထမတော့ ငြင်းသေးတယ် နောက်ပိုင်း ကျနော်က ဇွတ်ပူဆာတော့ တပုဒ်ပဲနော်ဆိုပြီး ကပြတာပါ။သီချင်း စည်းချက်အလိုက် ကနေတာဗျ။အပေါ်အင်္ကျီကိုယ်ကျပ်လေးနဲ့ အောက်က ထမိန်စကပ်က အတွင်းဘက် ဒူးအထက်နားထိခွဲထားတာ။မျက်နှာချောချောလေးက ဘီယာအရှိန်နဲ့ရဲနေပြီး စုချည်ထားတဲ့ ဆံပင်တွေက ကျောလည်ထိရမ်းနေတော့တာပဲ။

ပုခုံးသားဖြူဖြူလေးအောက် နို့အုံဖွေးဖွေးကြီးတွေက တခြမ်းလောက်လျှံထွက်နေတာ။ကိုယ်လုံးလေး တပတ်လှဲ့ပြီး ကလိုက်ရင် ခါးသေးကျဉ်လေးအောက်က ဖင်သားကြီးတွေက တလှုပ်လှုပ်နဲ့ပေါ့။ခပ်မိုက်မိုက်စတိုင် ပန်းနုရောင်မျက်နှာလေးနဲ့ရီဝေတဲ့အပြုံး… တီခင် ကြည့်မိတာ ဂရိ-(Mythology) နတ်ဘုရားပုံပြင်ထဲက (Aphrodite)အလှနတ်သမီးလေး ကျနော့်ရှေ့ ရောက်လာသလိုပါပဲ။သီချင်းဆုံးသွားတော့ မျက်နှာမှာ ချွေးလေးတွေစို့လို့ပေါ့။ကျနော့်ဘေး ဝင်ထိုင်ရင်း သူကတာမိုက်လားမေးနေသေးတာ။ကျနော်လည်း မပြောမဆိုနဲ့ တီခင့် နူတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးကို ဆွဲစုပ်ပစ်တာပေါ့။တီခင်က ပထမ တွန့်သွားပေမယ့် နောက်ကျ ငြိမ်နေတာပါ။အဲဒီနေ့က စပြီး တီခင့်ကို ချစ်မိသွားတာဗျ။တီခင်ကလည်း ကျနော့်အပေါ်သံယောစဉ် ရှိပုံပါ။ကျနော် ဘာလုပ်လုပ် မငြင်းရှာဘူး ခွင့်ပြုပေးတယ်။

တရက်က နေ့လည်ခင်း ကျနော်အပြင်က ပြန်လာတော့ တီခင့်အခန်းထဲဝင်လိုက်တာ။တီခင်က နှစ်နှစ်ချိုက်ချိုက် အိပ်ပျော်နေပုံပါ။ထမိန်အစိမ်းလေးက ပေါင်လယ်ထိလှန်နေတော့ ပေါင်သားဖွေးဖွေးတုတ်တုတ်လေးက ဆွဲညှစ်ချင်စရာကြီး။အနားထိတိုးကပ်ပြီး ထမိန်အောက်နားစကို ဗိုက်ပေါ်ထိဆွဲတင်လိုက်တာ ပေါင်ကြားက တီခင့်အဖုတ်လေးပေါ်လာတာဗျ။စောက်မွှေးအုံလေးအောက်က ခုံးထနေတဲ့ဘေးနူတ်ခမ်းသားတွေကြောင့် အူယားပြီး တီခင့် အဖုတ်လေးကို နမ်းမိလိုက်တယ်။စနမ်းတဲ့အချိန် ညှီစို့စို့အနံ့လေး နှာခေါင်းထဲတိုးဝင်လာတာ။ကျနော် ပထမဆုံးအကြိမ် စောက်ဖုတ်လေးကို နမ်းမိတာပါ။တီခင့်ကိုယ်လေး လှုပ်လာတော့မှ ထမ်ိန်လေးဆွဲချပြီး အသာလေးပြန်ထွက်ခဲတယ်။နောက်ပိုင်း ပိုပြီးပွင့်လင်းလာတာပါပဲ။တီခင်ရေချိုးချိန် အဖေမရှိရင် ကျနော်က ဇွတ်ဝင်ချိုးတာ။တီခင့် တကိုယ်လုံး ဆပ်ပြာတိုက်ပေးလိုက်တယ်။တီခင်ကလည်း ကျနော် တကိုယ်လုံးပြန်တိုက်ပေးတာပါပဲ။

မနက်လင်းပြီဆို တီခင်က လာနိုးတတ်တာ။တီခင်ခြေသံကြားတာနဲ့ ကျနော်က အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီး ပက်လက်လှန်ထားပေးတာဗျ။တီခင်က ကျနော်မနိုးရင်း ပေါင်ကြားက လီးကို မနာတနာလေး ကိုက်ကိုက်နိုးပါလေရော။ကျနော်ကလည်း နို့တွေပြန်ညှစ် တီခင့်စောက်ပတ်လေးကို ပြန်ယက်ပေးတာ။အဲလောက်ထိ အလိုလိုက်ပေမယ့် တီခင်က အလိုးမခံဘူးဗျ။ကျနော် နှစ်ကြိမ်ကြိုးစားကြည့်တာ တီခင်က ခါးခါးသီးသီးငြင်းလို့ ထပ်မကြိုးစားတော့ပါဘူး။၁နှစ်ကျော်လောက် ဒီလိုပဲ နေလာခဲ့ကြတာ…တီခင့်လည်း ကျနော်ချစ်တယ်…တီခင်ကလည်း ကျနော့်ချစ်တယ်လေ။တရက်ကျ အဖေက သူမအားလို့ ကျနော်နဲ့တီခင့်ကို သူ့သူငယ်ချင်း ပါတီကိုလွတ်တာ။ကျနော့်အတွက် ပြက်သဒါးပါ။ဦးသူရိန်ဆိုတဲ့ လူကြီးပေါ့ဗျာ တီခင့်တကိုယ်လုံးကို စားမတတ်ဝါးမတတ်ကြည့်နေတာ ကျနော်တို့ပြန်တဲ့အထိပါပဲ။သိန်း၃၀၀ကျော်တန် ကျောက်စိမ်းဆွဲကြိုး လက်ဆောင်ပေးတာတဲ့ဗျာ… အိမ်လာခေါ်တဲ့အန်တီးကြီးရဲ့ယောင်္ကျား ဦးသူရိန် ဆိုတဲ့ အဖေ့သူငယ်ချင်းပေါ့။

မကြာပါဘူး မှတ်မှတ်ရရပါပဲဗျာ။ကျနော်ဘောလုံးကစားပြီး အိမ်ပြန်ရောက်တော့…အဖေခေါ်လို့ ဦးသူရိန်မိန်းမက အိမ်ရောက်နေတာတဲ့။အလုပ်ကိစ္စပါ။အလုပ်ကိစ္စပြီးတော့ တီခင့်ကို အပြင်ခေါ်လို့ ကျနော်လည်း လိုက်သွားတာပေါ့။ဟိုရောက်တော့ အကျွေးအမွေးနဲ့ဧည့်ခံပြီး အဲဒီအန်တီက ကျနော်ကို ဂွင်းထုပေးနေချိန်…ဦးသူရိန်က တီခင့်ကို နောက်ဖေးအခန်းတခုမှာ စောက်ဖုတ်ကိုနိုက်နေတာပါ။ကျနော် အမှတ်မထင်ရောက်သွားလို့ တီခင် ဘာမှမဖြစ်တာဗျ။ကျနော်သာ သေးထမပေါက်ရင် ဦးသူရိန်က တီခင့်ကို လိုးတော့မှာဗျ။ကျနော်လည်း ဦးသူရိန်ကို စိတ်ဆိုးပေမယ့် သူ့မိန်းမက ဂွင်းထုပေးထားတော့ ပြောရင်ရှုပ်ကုန်မှာ တီခင်သိမှာလည်း စိုးရိမ်တာပေါ့။ဒါနဲ့ပဲ အိမ်ရောက်တော့ တီခင်နဲ့စကားများကြရော။ကျနော်လည်း တီခင့်ကို သူများလိုးမှာ ကြောက်ပြီး အဲဒီနေ့က ဇွတ်လိုးပစ်လိုက်တာ။မနက်လင်းတော့ တီခင်က စကားမပြောတော့ဘူးဗျ။ကျနော် တီခင့်ကို ချစ်လွန်းလို့ ဖြစ်သွားရတာပါ။ခုဆို တီခင်နဲ့စကားမပြောရတာ ကြာပြီဗျာ။

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

" သား … ဝေယံ "

" ဗျာ … အဖေ "

" လာလေကွာ … ကားဂိတ်လိုက်ပို့ရတော့မှာ "

ခင်လရောင်မှာ တခြားမြို့လေးသို့ ပြောင်းရွေ့နေထိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။ဝေယံဇော်မှာ ကိုယ်လက်သန့်စင်ကာ အိပ်ခန်းထဲမှာ ထွက်လာခဲ့၏။တနေကုန်ငိုထားသဖြင့် မျက်လုံးများက မို့အစ်နေသည်။တီခင့် အားမကြည့်ပဲ ခြံဝမှ ကားလေးပေါ်တက်ထိုင်လိုက်သည်။ခဏအကြာတွင် ခင်လရောင်မှ သူ့ဘေးဝင်ထိုင်းပြီး ဖအေဖြစ်သူမှ ရှေ့ခန်းက မောင်း၍ ကားကြီးကွင်းသို့ ထွက်ခဲ့လိုက်သည်။မြို့ထဲ လမ်းမကြီးအတိုင်းမောင်းလာပြီး လမ်းချိုးနှစ်ခုကွေ့ကာ နာရီဝက်အကြာတွင် ကားကြီးကွင်းသို့ ရောက်ရှိလာ၏။ကားကွင်းအတွင်းမောင်းဝင်လာပြီး ခင်လရောင်စီးရမည့် ကားဂိတ်နားထိုးရပ်လိုက်သည်။ကားရပ်လိုက်သည်နှင့် ခင်လရောင်မှာ သူမအိတ်အားဆွဲ၍ ကားပေါ်မှ ဆင်းသွားတော့၏။ဝေယံဇော်မှာ စိတ်ထဲဝမ်းနည်းလာမိသည်။နောက်ဆုံးခွဲခွာချိန်တောင် တီခင်မှာ နူတ်ဆက်မသွားတော့ပေ။ကားဂိတ်နားတွင် ကွမ်းယာဆိုင် မုန့်ဆိုင် ကယ်ရီသမားများ၏ စကားသံများ ဆှုညံ့ရှုပ်လျှက်ခပ်နေတော့၏။ကားတံခါးဆွဲဖွင့်ချိန် ဖအေဖြစ်သူ ဦးရဲဇော်မှာ အိတ်တလုံးဆွဲကာ ကားနားရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

" သား … ဝေယံ … မဆင်းဘူးလား "

" ဟုတ် အဖေ လာပါပြီ "

" ကားထွက်တော့မှာကွ … ဟုတ်မနေနဲ့ … မြန်မြန်လာ "

" ဗျာ "

" ရော့ မင်း အဝတ်စား ၅စုံလောက်တော့ပါတယ် … ဟိုရောက်မှ ထပ်ဝယ်ကွာ "

" ဘာလို့လဲ … အဖေ … ခုဟာ တီခင့် လိုက်ပို့ကြတာမလား "

" မင်းက … ခင်လရောင်နဲ့ မလိုက်ဖူးလား "

" ခ်ခ် … သဲက တီခင်နဲ့ မလိုက်ဖူးလား ဖြေလိုက်လေ "

ခင်လရောင်မှာ ဦးရဲဇော် နောက်ကျောမှ ရုတ်တရက်ပေါ်လာကာ ပြောလိုက်တော့သည်။

" ဟင် … တီခင် … သားကို ခွင့်လွတ်တယ်ပေါ့ မမုန်းဘူးပေါ့နော် "

ထိုစဉ် ခင်လရောင်တို့ လိုက်ပါမည့်ကားဆီမှ…

" ယခုခရီးစဉ်အား လိုက်ပါစီးနင်းမည့် ဧည့်သည်တော်များရှင် မကြာခင် အချိန်အတောတွင်း ကားထွက်တော့မည် ဖြစ်ပါသဖြင့် မိမိတို့ခုံများပေါ်တွင် နေရာယူပေးကြပါရန် လေးစားစွာ ပန်ကြားအပ်ပါသည်ရှင့် "

" ကဲ … အကို သွားပြီ ညီမလေး … အဲဒီမှာ ပျော်သလောက်နေကြ … အေးအေးဆေးဆေးမှ ပြန်လာကြတော့ "

" ဟုတ် ကိုရဲ … ကျမ်းမာရေး ဂရုစိုက်နော် … တာ့တာ "

ဦးရဲဇော်မှာ ညီမဖြစ်သူနှင့်သားဖြစ်သူအား လက်ပြနူတ်ဆက်ရင်း ကားရှေ့ခန်းဝင်ကာ ကားကြီးကွင်းအတွင်းမှ မောင်းထွက်သွားတော့သည်။

" လာ… သဲ … တီခင်တို့လည်း သွားစို့ "

ခင်လရောင်မှာ ဝေယံဇော် လက်မောင်အား ချိတ်ရင်း သူမတို့စီးရမည့် အိတ်စပတ်ကားကြီးဆီသို့ ဦးတည်လိုက်တော့သည်။

……………………………………

အစ/အဆုံး ဖတ်ရှု့ပေးသော မိတ်ဆွေများအား ကျေးဇူးတင်ရှိပါသည်။

#ဘုံခုနှစ်ဆင့် ( တိတ်တခိုး အတွက် ရေးသားခဲ့သည်။ )